Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013

«Τσούζει» το να είσαι «κορυφαίος» στην διαφθορά!…

Δημοσιεύθηκε στα blogs 26 & 27 / Δεκεμβρίου / 2013

      Χριστούγεννα 2013, γιορτάσαμε πάλι, συμβολικά, το θαύμα της ενανθρώπισης του Ιησού καθώς γεννήθηκε ως κοινός θνητός ο Υιός του Θεού δίνοντας ΕΛΠΙΔΑ στο ανθρώπινο γένος, σε κάθε ένα και κάθε μία που ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό.
      Χριστούγεννα 2013, με παρούσα την τρόικα στην Ελλάδα για 4η συνεχή χρονιά, με εκατομμύρια άνεργους, με ψαλιδισμένους μισθούς όσων έχουν ακόμη την καλή τύχη να «απασχολούνται επικερδώς» και μειωμένες συντάξεις όσων απέχουν πια για λόγους ηλικίας ή «προβλημάτων» από την παραγωγική διαδικασία.
      Χριστούγεννα 2013, δημοσιεύθηκαν τις προάλλες και σχολιάστηκαν τα «γνωστά» ΕΣΧΕΣ των μελών του Κοινοβουλίου (τα ΠΟΘΕΝ δεν  τα σχολίασαν τα ΜΜΕ)…
      Χριστούγεννα 2013 και αφού σας ευχηθώ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και αφού σας προτρέψω να γίνουμε ξανά ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΙ θα σας στενοχωρήσω επειδή και εγώ πολύ στεναχωρήθηκα, πόνεσα, «έτσουξα» με όσα διάβασα εδώ:

Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2013

Ελάτε να ξαναγίνουμε συνάνθρωποι!…

Δημοσιεύθηκε στα blogs 23 & 24 / Δεκεμβρίου / 2013

   Έρχονται την Τετάρτη 25 Δεκεμβρίου 2013 τα Χριστούγεννα και την επόμενη Τετάρτη η Πρωτοχρονιά του 2014.
    Έρχονται στο νου θύμησες παλιές, αναμνήσεις από άλλα Χριστούγεννα και άλλες πρωτοχρονιές, τότε που μας έλειπαν τα χρήματα και τα «λούσα» που τώρα μας τα παίρνουν πίσω, αλλά περίσσευαν η ανθρωπιά και η αξιοπρέπεια!..  
    Μια φορά και έναν καιρό στη Θεσσαλονίκη, είχαμε στο Διοικητήριο μια «μαρμάρινη» αλάνα που καταστράφηκε αλλά, δυστυχώς, τα αρχαία που αποκαλύφθηκαν ΔΕΝ αποτελούν επισκέψιμο χώρο.
    Και απέναντι από την Αγγελάκη, είχαμε μια «χωματένια» μεγάλη αλάνα όπου, όπως κάναμε και στη «μαρμάρινη» του Διοικητηρίου, κλωτσούσαμε τη μπάλα, παίζαμε κρυφτούλι, αμάδες και μακριά γαϊδούρα…
     Μια φορά και ένα καιρό είχαμε τους φίλους και τους κολλητούς να λέμε τα μυστικά μας, να μοιραζόμαστε χαρές που έτσι διπλασιάζονταν και λύπες που μειώνονταν επειδή τις βγάζαμε από το στέρνο με δάκρυα στα μάτια..
     Μια φορά και έναν καιρό τα είχαμε αυτά για να παίζουμε σε παρέες εμείς τα παιδιά γονιών που ΔΕΝ είχαν λεφτά ούτε αυτοκίνητα αλλά εμείς είχαμε όνειρα πολλά!...
     Γιατί τώρα πια, όχι μόνο στην πάλαι ποτέ τη δικιά μας τη «νυφούλα του Θερμαϊκού», την ανοιχτόκαρδη, γενναιόδωρη και τόσο φιλόξενη «φτωχομάνα» Θεσσαλονίκη, αλλά σε ολάκερη την αγαπημένη και μοναδική μας ελλαδική επικράτεια με το παρατσούκλι της «Ψωροκώσταινας» σε εποχές που έδεναν τα σκυλιά με τα…λουκάνικα, τώρα πια δεν έχουμε ούτε αλάνες, ούτε παρέες παιδιών, ούτε κρυφτούλι και κυνηγητό, ούτε φίλους.  
     Μας τύλιξε μια απέραντη μοναξιά, πνιγόμαστε σε εθνική κατάθλιψη, αναιρούμε την ύπαρξή μας σε αριθμούς απίστευτους για Έλληνες και Ελλάδα, δεν λέμε καλημέρα ή καλησπέρα, δεν κοιτάμε ψηλά αλλά ούτε καν σε επίπεδο ματιών τους ανθρώπους που έρχονται από απέναντί μας!
    Θεέ μου, τί κρίμα!...

Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

Άλλο «Τουρκοκρατία», άλλο… «Τροϊκανοκρατία»

Δημοσιεύθηκε στα blogs 20 - 22/Δεκεμβρίου/2013   

     Εγκρίθηκε, προφανώς χωρίς την «έγκριση» της τρόικα, την Κυριακή 8η Δεκεμβρίου 2013, με τα «γνωστά» 153 ΝΑΙ ο προϋπολογισμός του 2014...
     ΑΝΑΒΛΗΘΗΚΕ, όπως μας λένε «με την έγκριση» της τρόικα, για ΕΝΑ χρόνο η απόφαση για την κατάσχεση της πρώτης κατοικίας
     Παρακολουθήσαμε όλοι μας τα πήγαινε - έλα μεταξύ των στελεχών της Συγκυβέρνησης και της τρόικα, τις πιέσεις για «μεταρρυθμίσεις» (τουτέστιν απολύσεις) και κατασχέσεις της πρώτης κατοικίας, τις αμφιβολίες (πάλι) για την επόμενη δόση του ΕΝΟΣ δις που περιμέναμε τον περασμένο Ιούλιο και που τελικά μάλλον έρχεται, την αποκαλούμενη «ευεργετική υποβάθμιση» του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών, την περίεργη για πολλούς «αναβάθμιση» των Ομολόγων της Οικονομίας μας (που παραμένουν κάτω από επίπεδο «σκουπιδιών»)… 
      ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ:
      την μάθαμε και την θυμόμαστε την Εθνική μας ιστορία, ή επιτρέψαμε στους εαυτούς μας την πολυτέλεια να την αγνοούμε οπότε νομίζω μας περιγράφει με επιτυχία το γνωστό απόφθεγμα που διατρανώνει ότι «Λαοί που ξεχνούν το παρελθόν τους είναι καταδικασμένοι να το ξαναζήσουν;»