Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

ΖΗΤΩ η 25η Μαρτίου 1821!...

Στα Blogs 23, 24 & 25 Μαρτίου 2017


   (Το κείμενο είναι απόσπασμα Πανηγυρικού Λόγου της Επετείου της 25ης Μαρτίου 1821 που μου είχε αναθέσει να εκφωνήσω την 25η Μαρτίου 1989 η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου Μακεδονίας – τότε «Ανώτατης Βιομηχανικής Σχολής Θεσσαλονίκης».  Το πλήρες κείμενο του Πανηγυρικού μου λόγου υπάρχει στην Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Μακεδονίας με τίτλο: «Ανδρεία, αυτοθυσία, διχασμός και διχόνοια: η διαχρονική σημασία της κοινωνικής ψυχολογίας ηγετών και αγωνιστών, στους χρόνους της Εθνικής Επανάστασης του 1821»… 
     

     Η αλήθεια είναι ότι τα Ιστορικά γεγονότα του 1821 ΔΕΝ αλλάζουν όπως και η τρέχουσα πραγματικότητα με τη γείτονα, ‘Σύμμαχο στο ΝΑΤΟ’, Τουρκία που συνεχίζει να προξενεί εντάσεις με παραβιάσεις στο Αιγαίο και με σοβαρές επιπτώσεις εάν ‘καταπέσει’ η συμφωνία με ΕΕ για τους πρόσφυγες!.. Ευχαριστώ για την φιλοξενία.)

                                           **********************************

     Επέλεξα τα 4 αυτά γνώριμα, και ίσως αναπόσπαστα από το Εθνικό μας DNA, χαρακτηριστικά, ΑΝΔΡΕΙΑ, ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ, ΔΙΧΑΣΜΟ, ΔΙΧΟΝΟΙΑ για να επισημάνω τη σημασία της κοινωνικής ψυχολογίας ηγετών και αγωνιστών της Εθνικής Επανάστασης του 1821 καθώς εσείς και εγώ όπως και οι απανταχού της γης Έλληνες θα ΓΙΟΡΤΑΣΟΥΜΕ το ερχόμενο Σάββατο 25 Μαρτίου 2017 και θα αποτίνουμε τον πρέποντα φόρο τιμής στους γνωστούς και τους άγνωστους αγωνιστές της Εθνικής μας Επανάστασης.

     Το μάθημα της ιστορίας ήταν και παραμένει σαφές: εμείς οι Έλληνες κάθε φορά που κατορθώσαμε να παραμερίσουμε τις εθνικές αδυναμίες του διχασμού και της διχόνοιας μεγαλουργήσαμε σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο δείχνοντας πρωτόγνωρες για το ανθρώπινο γένος εκφάνσεις ανδρείας και αυτοθυσίας!

     Υπάρχει το απόφθεγμα που αποδίδεται στον
Sir Winston Churchill και διατείνεται ότι «οι λαοί που ξεχνούν την ιστορία τους είναι καταδικασμένοι να την ξαναζήσουν…» και ενώ δεν ειπώθηκε αυτό με στόχο τους Έλληνες τελικά έχει για εμάς ανεξίτηλα διαχρονικά νοήματα και σημασία.

     Ακριβώς επειδή από το 1821 μέχρι και σήμερα κάθε φορά που επιτρέψαμε στους εαυτούς μας την ‘πολυτέλεια’ να… λησμονήσουμε τα διδάγματα της εθνικής μας ιστορίας δυστυχώς ξαναζήσαμε οδυνηρά τα αιώνια πάθη και μίση και τα πληρώσαμε με βαρύ φόρο αίματος και αλληλοσπαραγμών.

     Το σημείωσε με πικρό λυρισμό ο εθνικός μας ποιητής:

«η διχόνοια που βαστάει ένα σκήπτρο η δολερή/
καθενός χαμογελάει πάρτο λέγοντας και σύ/
Κειό το σκήπτρο που σας δείχνει έχει αλήθεια ωραία θωριά/
Μην το πιάστε γιατί ρίχνει εισέ δάκρυα θλιβερά…»