Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2012

Αριθμοί, Πανηγυρισμοί και…Δημοκρατία!..


Δημοσιεύθηκε στα blogs 3/ Ιουλίου/ 2012

      Διάβασα, όπως όσοι περιδιαβαίνουμε το διαδίκτυο και τον κόσμο των blogs, τη συνέντευξη του κ Τσίπρα στην αριστερή Τουρκική εφημερίδα BirGün.
     Διαπίστωσα ότι εάν αφαιρέσει κανείς την αναφορά του κ Τσίπρα ονομαστικά στην "Χρυσή Αυγή" πολλά που περιγράφει για την εμφάνιση αυτού του Κόμματος και την είσοδό του στην νέα, 7-Κομματική πλέον Βουλή των Ελλήνων, εάν αντικαταστήσουμε τον τίτλο "Χρυσή Αυγή" με τον τίτλο ΣΥΡΙΖΑ, ισχύουν επαρκώς...
      Γλώσσα λανθάνουσα ή υπάρχει πρόβλημα στην μετάφραση από την Τουρκική γλώσσα στην Ελληνική;

      Αναφέρομαι συγκεκριμένα σε αριθμούς ψήφων και ποσοστά και  επισημαίνω ότι ο Λαός είχε δώσει στον κ Τσίπρα και το Κόμμα του (με τις διάφορες "συνιστώσες" του) στις εκλογές του 2009 ακριβώς 315,627 ψήφους, δηλαδή ποσοστό 4,60% και 13 έδρες.
      Ο αριθμός ψήφων του ΣΥΡΙΖΑ έγινε 1,655,079 (αύξηση περίπου κατά 520%) και το ποσοστό του 26,89% (αύξηση περίπου κατά 580%) στις εκλογές της 17η Ιουνίου 2012…
      Θα ήθελα να υπενθυμίσω στον κ Τσίπρα ότι ενώ στις εκλογές του 2009 ο Ελληνικός ίδιος Λαός έδωσε 19,636 ψήφους και ποσοστό 0,29$ στη Χρυσή Αυγή τον Ιούνιο του 2012 ο ίδιος Λαός, ο οποίος με τη ψήφο του ανέδειξε τον ΣΥΡΙΖΑ ως δεύτερο Κόμμα και «απένειμε»  Δημοκρατικά στον κ Τσίπρα τη θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, έδωσε 425,982 ψήφους (αυξάνοντας το ποσοστό της Χ.Α. κατά περίπου 2,170%!) και ποσοστό 6,92% (σημειώνοντας αύξηση της τάξης του 2,386%!) στη Χρυσή Αυγή.
     Ενώ ο κ Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ πανηγυρίζουν με το δίκαιό τους αυτά που οι ψήφοι τους έδωσαν το δικαίωμα να πανηγυρίσουν,  ο κ Μιχαλολιάκος και η Χρυσή Αυγή θα πρέπει, όσο διαρκεί η ζωή αυτής της Βουλής να…ανοίγουν σαμπάνιες!...
     Μη σπεύσουν οι γνωστοί μου «καλοθελητές» να σκεφθούν, να πούνε ή να γράψουνε ότι με το σημερινό του σύντομο αλλά «πιπεράτο» κείμενο ο Γιώργος Πιπερόπουλος προσχώρησε στη "Χρυσή Αυγή".
     Στα Δημοκρατικά πολιτεύματα οι αληθινοί Δημοκράτες δέχονται αγόγγυστα ότι η ψήφος ενός πολίτη που για μύριους λόγους παρέμεινε αγράμματος έχει το ίδιο βάρος με εκείνη του Προέδρου του Αρείου Πάγου ή του καθηγητή Πανεπιστημίου χωρίς "ναι, μεν και αλλά..."
     Απλά οι Θεσμοί και τα δρώντα πρόσωπα της Δημοκρατίας οφείλουν να μορφώνουν σε συνεχή βάση το Λαό και τα ΜΜΕ να τον πληροφορούν σωστά έτσι ώστε την ώρα της κρίσεως (που εκδηλώνεται με την ψήφο μας ιδιαίτερα σε Εθνικές εκλογές) να μειώνεται κατά το μέγιστο δυνατό το χάσμα ανάμεσα στον αγράμματο πολίτη και τον διανοούμενο ιδεολόγο και έτσι να διασφαλίζεται η "ΕΥΘΥΚΡΙΣΙΑ"…