Στα Blogs & Sites 23, 24 & 25 Απριλίου, 2021
Ολοκληρώνω την ερώτηση του τίτλου προσθέτοντας και τις ακόλουθες:
Υπάρχουν οι απαραίτητες δικλείδες
ασφαλείας έτσι ώστε στο Δημοκρατικό Πολίτευμα να επιβάλλεται η απόφαση της
πλειοψηφίας ενώ ταυτόχρονα να διατηρείται το δικαίωμα της μειοψηφίας να ελέγχει
την εξουσία και τις αποφάσεις της για το κοινό καλό, και όχι απλά και μόνο για
να κατακτήσει την Εξουσία; Και υπάρχουν ως ψηφοφόροι όλων των ιδεολογικών
αποχρώσεων καλά ενημερωμένοι πολίτες που διαθέτουν σε επαρκές επίπεδο και τις
απαραίτητες ικανότητες ευθυκρισίας;
Δυστυχώς οι απαντήσεις στα παραπάνω
ερωτήματα δεν εντοπίζονται εύκολα όχι μόνο στην αγαπημένη μας Πατρίδα Ελλάδα
αλλά και σε άλλες Πατρίδες από άκρη σε άκρη του Πλανήτη μας…
Οι πολιτικοί, άνδρες και γυναίκες, στην Ελλάδα και σε
άλλες Δημοκρατίες της Γης ίσως θα έπρεπε να θεσμοθετήσουν κάποιο ορόσημο «υποχρεωτικής απόσυρσής» τους από την
ενεργό συμμετοχή στην πολιτική αρένα και να επιλέγουν να επιστρέψουν, εάν
φυσικά έχουν, στις επαγγελματικές τους ασχολίες όπως έκανε ο Ρωμαίος Στρατηγός
Κιγκινάτος επιστρέφοντας στα χωράφια του.
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για εκείνους και
εκείνες που κατά καιρούς εξαπολύουν μύδρους κατά των εν ενεργεία Αρχηγών τους
και των «κύκλων» που τους περιβάλλουν αλλά…παραμένουν στην ενεργό Κομματική
ζωή, ίσως επειδή αυτάρεσκα πιστεύουν ότι χωρίς αυτούς το ΣΥΣΤΗΜΑ θα μπορούσε να
καταρρεύσει!
Η αλήθεια είναι ότι από την ώρα που κάποιος ή κάποια
εκλέγεται ή διορίζεται στους χρυσούς θώκους της εξουσίας, όπως σχολιάζει ο λαός
μας μάλλον «γλυκαίνεται» και ενώ βλέπουν τα στραβά δεν αποχωρούν πείθοντας τους
εαυτούς τους ότι εφόσον μένω μέσα στο παιχνίδι μπορούν να ασκήσουν «δημιουργική
κριτική» που θα επαναφέρει το Κόμμα τους στο σωστό δρόμο…
Εβίβα, συμπατριώτες, καλά κρασιά!….
Προσωπικά, έστω και αν η θέση μου παρεξηγηθεί, χωρίς να γίνομαι προσβλητικός, επειδή γνώρισα και γνωρίζω πολλούς πολιτικούς, θεωρώ ότι πολλοί εκ των πολιτικών μας ανδρών και γυναικών ασχολούνται με την πολιτική για προσωπικό όφελος (συμβολικό και σε κάποιες, όχι λίγες, περιπτώσεις ακόμη και οικονομικό) που συνήθως κρύβουν πίσω από βαρύγδουπες διακηρύξεις για «προσφορά, ανιδιοτέλεια και αγάπη για τα κοινά»…









