Στα Blogs & Sites 24, 25 & 26 Ιανουαρίου, 2022
Τα πολύ συχνά κρούσματα, οι περιπτώσεις εγκληματικότητας που ξεκινούν από τσαντάκηδες, κλοπές και διαρρήξεις, δολοφονικές επιθέσεις εναντίον αστυνομικών, απαγωγές με απαίτηση λύτρων, γυναικοκτονίες, δολοφονίες ανύποπτων πολιτών, αφαίρεση ζωής στη διαδικασία ένοπλων ληστειών, βιασμούς, απαγωγές, καταχρήσεις σε τραπεζικά και άλλα ιδρύματα, επιθέσεις κουκουλοφόρων σε Πανεπιστημιακά Ιδρύματα και καταστροφές υλικοτεχνικών υποδομών που πληρώθηκαν με τον ιδρώτα του Ελληνικού Λαού, αύξηση της ναρκομανίας, σεξουαλικά προβλήματα, αύξηση κρουσμάτων ενδοοικογενειακής βίας, αύξηση αριθμού των παιδιών που εγκαταλείπουν το σπίτι τους τεκμηριώνουν την ύπαρξη κοινωνικής παθολογίας στην πατρίδα μας εδώ και αρκετά χρόνια που επιδεινώθηκε στα δύο χρόνια της πανδημίας covid-19.
Πώς, όμως, ερμηνεύονται όλα αυτά
τα φαινόμενα αντικοινωνικής συμπεριφοράς στην πάλαι ποτέ ειρηνική, ρομαντική,
φιλική, ανθρώπινη «Ψωροκώσταινα», όπου υπήρχε εμφανέστατα και αδιαμφισβήτητα ο
στοιχειώδης σεβασμός της προσωπικής ελευθερίας και αξιοπρέπειας ανάμεσα σε
συμπολίτες, με την εξαίρεση μιας ελάχιστης μειονότητας μεμονωμένων ατόμων και
μικρών ομάδων-συμμοριών που εμπλεκόταν σε παραβατικότητα και αντικοινωνική
συμπεριφορά;
Δεν προτίθεμαι με το σημερινό άρθρο να δημιουργήσω φοβικά συμπλέγματα και αντιδράσεις, αλλά δεν μπορώ να αποφύγω τη δημοσιοποίηση των ανησυχιών που διακατέχουν εμένα και πολλούς άλλους συναδέλφους των κοινωνικών επιστημών αναφορικά με την αύξηση των εκρήξεων βίας και βίαιης συμπεριφοράς οι οποίες προέρχονται από αυξημένα επίπεδα θυμού και απογοήτευσης, αλλά και με την αύξηση της αντικοινωνικής συμπεριφοράς που θα σχετίζεται στο άμεσο μέλλον με την ανεργία και την ανέχεια που εδώ και χρόνια καλπάζουν στην καθημαγμένη ελληνική οικονομία και επιδεινώθηκαν με την πανδημία.

