Θα σπάσει ποτέ η «γυάλινη οροφή»;

Στα blogs 18 Ιουλίου 2016

     Θα ήταν διαφορετικά το 2008 τα πράγματα εάν αντί της Lehman Brothers είχαμε μία  Lehman Sisters;

     Η ερώτηση, με εμφανές το ειρωνικό της στυλ, έπαιξε πολλές φορές στα Διεθνή ΜΜΕ μετά την «πτώση» της ομώνυμης εταιρίας που εικάζεται ότι λειτούργησε ως «αφετηρία» του Παγκόσμιου οικονομικού «μίνι-κραχ» που ξεκίνησε το 2008. 

     Το «ρητορικό» ερώτημα ήταν καυστικό, αλλά και αναμφισβήτητα περιεκτικό, και έφερε στο προσκήνιο μια πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν πολλές επαγγελματίες, ταλαντούχες γυναίκες που απασχολούνται ως μεσαία και ανώτερα στελέχη σε εκπαιδευτικά ιδρύματα, σε επιχειρήσεις και στην πολιτική.

     Για παράδειγμα, ενώ οι γυναίκες υπερτερούν αριθμητικά των ανδρών σε πολλά Πανεπιστημιακά τμήματα και σχολές, στη συνέχεια «μένουν πίσω» σε ότι αφορά στην επαγγελματική τους απασχόληση και καριέρα.

     Οι στερεοτυπικές «ερμηνείες» περισσεύουν και επικεντρώνονται, σχεδόν κατά κανόνα, στην προτίμηση των γυναικών για δημιουργία οικογένειας και απόκτηση παιδιών επιλογές που σίγουρα είναι «εις βάρος της «καριέρας» τους και τις αποτρέπει να αφιερώσουν την απαιτούμενη ενέργεια, το ενδιαφέρον και το ζήλο στις επαγγελματικές τους δραστηριότητες. Kατά συνέπεια η εξέλιξη των γυναικών ως στελέχη επιχειρήσεων και οργανισμών υστερεί σε σύγκριση με τους άνδρες συναδέλφους τους.

ΔΩΡΕΑΝ ηλεκτρονικό βιβλίο μου στο ΔΙΕΘΝΕΣ διαδίκτυο…

Ευχαριστώ Δημοσίως τους φίλους bloggers για την προβολή του νέου μου βιβλίου με την ανάρτηση του παρακάτω κειμένου. Το βιβλίο μου διατίθεται ΔΩΡΕΑΝ για λίγες μέρες. 

Στα blogs Ιούλιος 2016

     Κυκλοφόρησε σε ηλεκτρονική μορφή (pdf) στην αγγλική γλώσσα καθώς απευθύνεται στο διεθνές αναγνωστικό κοινό, από τις εκδόσεις Bookboon.com, το νέο βιβλίο του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου με τίτλο:

     «Control Your Stress & Manage your Time» 

       Πρόκειται για μια ​​καινοτόμο δημιουργία – παράκαμψη από παραδοσιακές «πώς-να-το-κάνετε» προσεγγίσεις που αφορούν στον έλεγχο του άγχους και στην διαχείριση χρόνου.

       Το βιβλίο απευθύνεται σε στελέχη επιχειρήσεων, φοιτητές και στο ευρύτερο κοινό, που ταλανίζονται από υπέρμετρο-ανεξέλεγκτο στρες και άγχος και διαπιστώνουν καθημερινά ότι «τους λείπει χρόνος…»

     Το βιβλίο του καθηγητή κ Πιπερόπουλου προσφέρει μια νέα, επιστημονικά τεκμηριωμένη και πρωτοποριακά μοναδική προσέγγιση και καθώς χρησιμοποιεί την αγγλική γλώσσα θα βοηθήσει τους αναγνώστες σε παγκόσμιο επίπεδο να κατανοήσουν πλήρως τη φύση του στρες και άγχους και την έννοια του χρόνου.

Όταν μπει εκείνο το καταραμένο… «ΠΩΛΕΙΤΑΙ»

Στα blogs 15 Ιουλίου 2016

   

       ΔΕΝ προτίθεμαι να σας «χαλάσω» το Σαββατοκύριακο ούτε να μειώσω τα δικά σας επίπεδα ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ και το αναφαίρετο δικαίωμά μας στην…ΕΛΠΙΔΑ!

      ΟΧΙ δεν με χαρακτηρίζει η «μικροψυχία», ούτε ο «ρεβανσισμός», ούτε η «μεροληψία» και, φυσικά, ούτε και το κλασικό μας χαρακτηριστικό όλα τα «κακά» να τα χρεώνουμε στους «άλλους» και όλα τα καλά να τα πιστώνουμε στους εαυτούς μας…

     Από τη φύση μου, όπως οι περισσότεροι Έλληνες, είμαι αισιόδοξος αλλά σίγουρα ΔΕΝ θα βρεθούν πολλοί που με γνωρίζουν προσωπικά να πούνε ότι είμαι… ΕΠΙΠΟΛΑΙΟΣ!...

     

     Η ΕΛΠΙΔΑ είναι μέρος της ψυχοσύνθεσης μου και «όσο αναπνέω ΕΛΠΙΖΩ» αλλά ΔΕΝ δέχομαι ότι «Η ΕΛΠΙΔΑ πεθαίνει τελευταία…»

    

     Εάν όντως η ΕΛΠΙΔΑ πεθαίνει ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ «ποιος ή ποια διαπιστώνει το…τέλος της;»

    

     Να είμαστε αισιόδοξοι, να ελπίζουμε αλλά ταυτόχρονα να θυμόμαστε και την ιστορία μας καθότι, ως γνωστόν «οι Λαοί που την ξεχνούν… την ξαναζούν!»

    

     Σαν τα χρυσόψαρα «λησμονήσαμε» κιόλας το «λεφτά υπάρχουν» και το Καστελόριζο…

Dr Χουλιαράκης: «Ποιος είναι ο κ Galbraith;»

Στα blogs 8 & 9 Ιουλίου 2016

     Με καθυστέρηση 48 ωρών το σημερινό σύντομο, αλλά «πιπεράτο» σχόλιο, στην ελληνική ‘μπλογκόσφαιρα’ καθώς προσπάθησα να «χωνέψω» όσα είπε στη Βουλή ο Υπουργός κ Γιώργος Χουλιαράκης αλλά και να αποκρυπτογραφήσω τη συγκεκριμένη φράση της τοποθέτησής του σχετικά με τα όσα λέει στο πρόσφατο βιβλίο του ο Αμερικανός καθηγητής για το πρώτο εξάμηνο της «πρώτης» Συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ:

 «ποιος είναι ο κ Galbraith;»

http://www.kathimerini.gr/866440/article/epikairothta/politikh/g-xoyliarakhs-poios-einai-o-k-gkalmprei8

http://www.protothema.gr/politics/article/592843/g-houliarakis-poios-einai-o-k-galbreith/

http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=813297

     Ο μέσος Έλληνας πολίτης ίσως αγνοεί αυτό που μέλη ΔΕΠ και φοιτητές ΑΕΙ θεωρούν ως την «πεπατημένη» στην αναζήτηση δεδομένων μέσω google – και τον εντοπισμό προσώπων, γεγονότων και γεωγραφικών χώρων.

«Αλέξης-Γιάννης» - Κάποιος ανέκρουσε πρύμναν;

Στα blogs 6,7, 8 Ιουλίου  2016

(Το παρακάτω κείμενό μου φιλοξενήθηκε στα ελληνικά blogs στις 18 και 19 Σεπτεμβρίου 2015 παραμονές των Εκλογών. Μέχρι και τότε ο κ Βαρουφάκης ήταν επισκέπτης καθηγητής στη Σχολή Lyndon B. Johnson του Πανεπιστημίου του Τέξας στην πόλη Austin όπου Πρόεδρος ήταν ο James Galbraith…Δεν μπορώ να βεβαιώσω ότι συνεχίζουν ως Πρόεδρος ο κ Galbraith και επισκέπτης καθηγητής ο κ Βαρουφάκης…)

Το αναδημοσιεύω με αφορμή τα όσα έτσι στα καλά καθούμενα, προέκυψαν με τις δημόσιες δηλώσεις του κ Galbraith για Plan B/Plan X που φάνηκε να ΕΝΟΧΟΠΟΙΟΥΝ το κ Βαρουφάκη και τις διορθώσεις που φαίνεται να ΕΝΟΧΟΠΟΙΟΥΝ ταυτόχρονα τον κ Τσίπρα

Κάποια στιγμή πέρυσι το καλοκαίρι είχε προκύψει θέμα «ΑΜΟΙΒΗΣ» για υπηρεσίες του Αμερικανού καθηγητή του Πανεπιστημίου του Τέξας κ Galbraith για «υπηρεσίες» στην Ελληνική Κυβέρνηση που δεν ξέρω εάν καταβλήθηκαν)

Τελικά ΔΕΝ μου έκαναν τα τρία 2, αλλά 1,8… (Μερίσματα του ΜΤΠΥ εννοώ!...)

     

Στα blogs 4 & 5 Ιουλίου 2016

           Από μία άποψη «η πρώτη φορά Κυβέρνηση αριστερά» με ΔΙΕΨΕΥΣΕ πανηγυρικά και αυτό το δηλώνω κατηγορηματικά και Δημοσίως!

     Προβληματίστηκα όπως και οι άλλοι συνταξιούχοι στις αρχές του περασμένου Απρίλη με αφορμή το γεγονός ότι ΔΕΝ είχε κατατεθεί, όπως γινόταν κάθε μήνα από τη στιγμή που συνταξιοδοτήθηκα, το μέρισμα του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ).

     Μάθαμε από τα blogs και λιγότερο από τα επίσημα ΜΜΕ ότι εφεξής το συγκεκριμένο μέρισμα θα μας το έδιναν όχι σε μηνιαία βάση αλλά κάθε Τρίμηνο. Μετά πληροφορηθήκαμε ότι όταν θα γινόταν η κατάθεσή του στους Τραπεζικούς μας λογαριασμούς τέλη Ιουνίου-Αρχές Ιουλίου θα διαπιστώναμε μία μείωση (ακόμη μία στις τόσες έχουν γίνει από το 2010 και μετά) της τάξης του 32% - 35%...

     Με λογική γνώσεων αριθμητική της 4^ης Δημοτικού ήταν εύκολο να υπολογίσει ο κάθε συνταξιούχος ότι θα γινόταν η καταβολή μερισμάτων του ΜΤΠΥ ανά τρίμηνο αλλά με την μείωση σε επίπεδα περίπου 35% θα εισπράτταμε 3 μερίσματα αλλά με χρηματική αξία 2…

     Αρχές Απρίλη έγραψα ένα «πιπεράτο» σχόλιο σχετικά με το ΜΤΠΥ και του έδωσα και έναν «πιπεράτο» τίτλο όχι ως ΠΡΟΣΒΟΛΗ αλλά ως λογική διαπίστωση του τί ερχόταν!...

     Το σχόλιό μου φιλοξενήθηκε εδώ και στο δικό μου blog:

http://piperopoulos.blogspot.com/2016/06/blog-post_30.html

     ΤΕΛΙΚΑ όπως βλέπω τις 3 πιστώσεις-καταθέσεις (ανά 3μηνο πλέον) του ΜΤΠΥ ΔΕΝ μου έκαναν τα τρία δύο αλλά 1,8…

      Με…ΔΙΕΨΕΥΣΑΝ πανηγυρικά!!!

Θα μας κάνουν τελικά τα τρία δύο; (Μερίσματα του ΜΤΠΥ εννοώ!..)

Δημοσιεύθηκε στα blogs Αρχές Απριλίου 2016

(Στις 30 Μαρτίου 2016 εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι μάταια περιμέναμε να εισπράξουμε το μηνιαίο μέρισμα του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλληλων -"ΜΤΠΥ" - το οποίο μειώνετυαι συνεχώς από τις ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ μας Κυβερνήσεις. 
Πληροφορηθήκαμε από ΜΜΕ και blogs ότι η καταβολή θα γινόταν εφεξής ανά τρίμηνο, αλλά κατά πάσα πιθανότητα - Στην Ελλάδα των Μνημονίων " Ώ του θαύματος" όλα είναι πιθανά - μειωμένη κατά 32%-35%. Με απλή αριθμητική παιδιών της 4ης Δημοτικού αυτό μεταφράζεται σε περικοπή του μερίσματος κατά ένα τρίτο ανά τρίμηνο. Με άλλα λόγια ο τίτλος μου ΔΕΝ ήταν χυδαίος αλλά περιγραφικός σε επίπεδο Δημοτικού)

                                                         ************

     «Πιπεράτος» ο τίτλος στο σημερινό πολύ σύντομο σχόλιό μου, αλλά δεν μου ήρθε κάτι πιο «ευγενικό» στον νου την ώρα που διάβασα την είδηση στα blogs (π.χ. παρακάτω), αφού και εγώ, όπως σχεδόν 300.000 άλλοι συνταξιούχοι του Δημοσίου, διαπίστωσα ότι το μηνιαίο μέρισμα του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ) δεν είχε καταβληθεί όπως έπρεπε στα τέλη του Μάρτη, αλλά μετατέθηκε η καταβολή του στα τέλη του Ιουνίου!

     «Πιπεράτος» ο τίτλος μου με δίκαιη αγανάκτηση όχι μόνο για την καθυστέρηση ή το μπέρδεμα ότι θα φανούν τα χρήματα ως καταβληθέντα (και οι αναλογούντες φόροι ως παρακρατηθέντες), αλλά θα τα δούμε σε 3 μήνες!

Με «διαβάζει» ο κ Γιούνκερ!..

Στα blogs 22 Ιουνίου 2016                                 

     Σύντομο αλλά και «πιπεράτο» το σημερινό μου σχόλιο που ΔΕΝ είναι άρθρο αλλά μάλλον «τιτίβισμα».

      Επειδή όμως ΔΕΝ έχω, με συνειδητή μου επιλογή, ούτε  Τwitter ούτε Facebook το καταθέτω στα αγαπημένα μου blogs.

       «Καίγεται» κυριολεκτικά η κοινή γνώμη, το πολιτικό σύστημα και οι οικονομικοί παράγοντες της Μεγάλης Βρετανίας και μαζί όχι μόνο οι υπόλοιποι 27 της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και, χωρίς υπερβολές, η Υφήλιος καθώς κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ποιες θα είναι οι επιπτώσεις BREXIT στο αυριανό δημοψήφισμα.

       Και ξαφνικά στην Αθήνα, χαμογελαστός, ενθουσιώδης, μοιράζοντας ασπασμούς και αγκαλιές αριστερά και δεξιά κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Πατρίδα μας ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (και φίλος της Ελλάδας) κ Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.

       Μεταξύ άλλων δήλωσε ότι:

       «Η Ελλάδα βρίσκεται στον σωστό δρόμο - Ζητώ το σεβασμό στην αξιοπρέπεια των Ελλήνων…»

         Ο κ Γιούνκερ έκανε πολλές και ενδιαφέρουσες δηλώσεις για το δράμα που ζει η Πατρίδα μας και εμείς οι Έλληνες αλλά ομολογώ ότι με την παραπάνω δήλωσή του συνειδητοποίησα ότι με… «διαβάζει»:

       http://piperopoulos.blogspot.com/2016/06/blog-post.html

       Εγώ απευθυνόμουν στους τωρινούς 300 της Βουλής, στο Πολιτικό μας Σύστημα γενικά και μαζί στους Οικονομικούς παράγοντες της Πατρίδας μας.

       Ο κ Γιούνκερ σε ποιους απευθυνόταν;

----------------------------------------------------------------------------

O Γιώργος Πιπερόπουλος είναι συνταξιούχος καθηγητής και πρώην Πρόεδρος του Τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας - Επισκέπτης καθηγητής στο Business School, Newcastle University, United Kingdom. 

Αξιοπρέπεια και…φιλότιμο στην Ελλάδα των Μνημονίων!

     

Στα Blogs 13 & 14 Ιουνίου 2016

     «Η αναζήτηση της Αξιοπρέπειας» (The Quest for Dignity) ήταν ένα βιβλίο 84 σελίδων που συνέγραψα με τον καθηγητή Robert E. Stanfield όντας επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου Bryant, του Rhode Island το οποίο και το δημοσίευσε το 1970.

     Το μικρού μεγέθους εκείνο βιβλίο αφορούσε στα αποτελέσματα μιας μεγάλης έρευνάς μας με κατοίκους της Πολιτείας, Λευκούς, Νέγρους, Ισπανόφωνους, Ιταλούς και άλλους που ζούσαν κάτω από τα όρια της φτώχειας, άνεργοι και εξαρτημένοι από Κρατικές κοινωνικές παροχές.

    Ο τίτλος είχε προκύψει από συνέντευξή μου με έναν νεαρό Νέγρο που μου είπε ότι πέρα από την εργασία, το μεροκάματο και καλύτερες συνθήκες διαβίωσης εκείνο που είχε ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΗ αξία ήταν η…ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!   Αυτήν έψαχνε!..

    Ελλάδα, Ιούνιος του 2016…

    Αγωνία για τη δανειακή δόση,

    Δάκρυα για την Αγιά-Σοφιά και

    Τσάμικος «τσαμπουκάς»!..

     Κάποτε στην Πατρίδα μας είχαμε μια έννοια πολύτιμη, αλλά τώρα πια δυσεύρετη στην Ελλάδα των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ:

     την ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, δηλαδή την αίσθηση που είχε ο κάθε Έλληνας, Ελληνίδα και τα παιδιά μας ότι οι άλλοι μας σέβονται και ότι υποκειμενικά νιώθουμε πως έχουμε κάποια αξία!..

Ελλάδα, Ευρώπη, Ανθρωπότητα: Χρειαζόμαστε, επειγόντως, έναν νέο "μύθο"!..

 

  Στα blogs Ιούλιο & Αύγουστο 2015

     Βρισκόμαστε, πλέον, ως Ελλάδα, Ευρώπη, Ανθρωπότητα, ως Λαοί και κοινωνικά συστήματα στο μάτι ενός κυκλώνα. Και εδώ, μέσα στη δίνη πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών εξελίξεων και προβληματισμών και την εμφανή κατάρρευση παραδοσιακών προτύπων  συμπεριφοράς και πλαισίων αναφοράς αναμφίβολα προβάλλει επιτακτική η ανάγκη για κάποια κοινωνιολογική ψυχολογική αξιολόγηση των δεδομένων δίχως φόβο και πάθος.....

  Άτομα και ομάδες, αντιμετωπίζουμε μια χωρίς προηγούμενο πτώση συστημάτων αξιών, κατανόησης και ερμηνείας της πραγματικότητας, ορθής αξιολόγησης του χθες και έλλειψης όχι μόνο επιθυμίας αλλά ίσως και ικανότητας για προγραμματισμό του αύριο..

   Μήπως θα έπρεπε να μιλάμε για το τέλος της ιδεολογίας, για τη βάναυση κατακρεούργηση της ουτοπίας; Η μήπως τα παραπάνω αποτελούν πικρόχολες διαπιστώσεις πίσω από τις οποίες κρύβονται κάποιες μικροπολιτικές σκοπιμότητες;

          

Κατηγορηματικά:  Όχι!