Φιλία: Αγαθό σε ανεπάρκεια στην εποχή μας;

                                                                                    Στα Blogs 16, 17 & 18 Ιουλίου, 2020

     

     Μπροστά μας το τρίτο Σαββατοκύριακο του Ιουλίου, κλειστά τα Σχολεία και υπερβαίνοντας τα μεγέθη των άρθρων που καταθέτω 2 φορές την εβδομάδα και με περισσή ευγένεια των διαχειριστών φιλοξενούνται εδώ στο αγαπητό σας blog καταθέτω ένα αρκετά μεγάλου μεγέθους άρθρο επειδή μεγάλου μεγέθους είναι και το αντικείμενο - Η Φιλία!....

     

     Οι αρχαίοι μας πρόγονοι διαπίστωναν ότι «όμοιος ομοίω αεί πελάζει...» ενώ εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες ανέκαθεν λέγαμε «πες μου τον φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι...».

     

     Θα σας ξαφνιάσω σήμερα με την ευγενική προτροπή «κοίτα τον φίλο σου για να καταλάβεις ποιος…είσαι!»

     

     Στην εποχή μας, μετά την πανδημία covid-19 και μετά την υποταγή μας το 2010 στα καταστροφικά Μνημόνια, εγωπάθεια, κυνισμός και συναισθηματική ρηχότητα, συνεπικουρούμενα και από τη διάχυτη ανασφάλεια και το υπαρξιακό άγχος, αντί να δρουν θετικά και να μας καθοδηγούν στη σύναψη φιλικών σχέσεων (που θα βοηθήσουν να μειωθεί η οδυνηρή μοναξιά και η αλλοτρίωσή μας) δυστυχώς δρουν ανασταλτικά, εντείνοντας την απομόνωσή μας, διογκώνοντας επικίνδυνα την εσωστρέφειά μας και τις εξαρτήσεις μας από το κορυφαίο Μέσο Μαζικού Εκμαυλισμού: την τηλεόραση.

     

     Οι άνθρωποι είμαστε κοινωνικά όντα και η διαπίστωση του Αριστοτέλη για την “αγελαία φύση” μας έχει επιβεβαιωθεί με  σύγχρονες έρευνες από εμάς τους επιστήμονες της συμπεριφοράς, καθώς δεν μας αρκεί η διαπίστωση ούτε και η ανάλυση των απώτερων νοημάτων που περικλείονται στην παροιμιακή φράση «όμοιος ομοίω αεί πελάζει...»

     

     Τρία επίμαχα πρόσθετα ερωτήματα σχετίζονται με τη διαχρονική ισχύ και τις προϋποθέσεις αυτής της θέσης, το γιατί, το πότε και το κάτω από ποιες συγκεκριμένες συνθήκες «ο όμοιος αναζητεί τον όμοιο...». 

Πολίτες, Κόμματα, Κράτος!... Και η Πατρίδα;

                                                                                          
                                                                          Στα Blogs 13, 14 & 15 Ιουλίου, 2020

     

    Με αφορμή το νέο «μπάχαλο σκανδαλολογίας» στην πολιτική μας καθημερινότητα θα αναφερθώ σήμερα στα πολιτικά Κόμματα που αποτελούν απαραίτητο συστατικό κάθε Δημοκρατίας και ιδιαίτερα στο ρόλο τους στη διαμόρφωση σχέσεων Πολιτών- Κράτους.

     

     Στην πατρίδα μας οι σχέσεις Κράτους - Πολιτών υπήρξαν ανέκαθεν, όχι μόνο δυσλειτουργικές, αλλά εάν τις δούμε με ένα πρίσμα υπερβολής ίσως και ψυχοπαθολογικές. Η παθολογική συμπτωματολογία αυτής της σχέσης (που τα βαθύτερα αίτιά της μόνιμα και σφαλερά ανάγονται ή στην Τουρκοκρατία ή σε ξένους…δακτύλους, και τελευταία σε ψεκασμούς και ληγμένα που έχουν επηρεάσει, έλεος πια, ακόμη και το DNA μας) συνίσταται στην εντυπωσιακή αντίφαση της συμπεριφοράς του πολίτη απέναντι στον ασφυκτικό έλεγχο του Κομματισμού.

     

     Έτσι, ενώ οι Έλληνες θεωρούσαμε και συνεχίζουμε να θεωρούμε το Κράτος ως «καταπιεστικό, φορομπηχτικό, υδροκέφαλο και άσπλαχνο αφεντικό» ταυτόχρονα κοινωνικοποιούμε τις νεότερες γενιές να προσβλέπουν σε αυτό το δυσλειτουργικό Κράτος ως «τον στοργικό πατέρα, τον πιο σίγουρο εργοδότη, ως μία παροιμιακή αγελάδα που περιμένει την κατάληψη της Κρατικής εξουσίας από το δικό μας Κόμμα για να αρμεχτεί από τα…δικά μας παιδιά».

     

     Με άλλα λόγια, γενιά μετά από γενιά, οι Έλληνες αναπτύξαμε μια ιδιόμορφου τύπου ψυχοπαθολογική συμπεριφορά, σαδομαζοχιστικών τάσεων, όπου περιμένουμε να ευνοηθούμε από το Κράτος το οποίο αντιμετωπίζουμε με καχυποψία αλλά και με εμφανή συμπτώματα παράνοιας άσχετα με το που ανήκουμε Κομματικά!

Ιούλιος 2020 - Η Αγία Σοφία ξανά Τζαμί!...

                                                               
                                                                                   Στα Blogs 10, 11 & 12 Ιουλίου, 2020
     

    Δύσκολος μήνας για τον Ελληνισμό ο Ιούλιος και «δύσκολος» σύμμαχος για τη Δύση ο Τούρκος Πρόεδρος κ Ερντογάν…

     

    10 Ιουλίου σήμερα και το Τουρκικό ΣτΕ αποφάσισε ότι ήταν παράνομη η πράξη που άλλαζε το καθεστώς χρήσεως της Ιστορικής (Μνημείο ΟΥΝΕΣΚΟ) χρήσης της Αγίας Σοφίας από τον Κεμάλ το 1934 που την έκανε Μουσείο μετατρέποντάς της από Τζαμί…

     

     Δύσκολος πολιτικός για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Δύση και τον ΟΗΕ ο Τούρκος Πρόεδρος και θα περιμένω τώρα να δω αντιδράσεις αφού, πριν ακόμη «στεγνώσει η μελάνη» της απόφασης του Τουρκικού ΣτΕ, ΑΜΕΣΑ ο κ Ερντογάν υπέγραψε το σχετικό προεδρικό διάταγμα.

     

     Δύσκολος μήνας ο Ιούλιος για τους Έλληνες καθώς φέρνει στη μνήμη μας την 15η Ιουλίου 1965, ημέρα ουσιαστικά υποχρέωσης σε παραίτηση του τότε Πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου που έμεινε στην ιστορία ως «Ημέρα της Αποστασίας» ή «Ημέρα των Ιουλιανών» και «Ημέρα του Βασιλικού Πραξικοπήματος».

     

     Δύσκολος μήνας ο Ιούλιος καθώς φέρνει στο νου το κίνημα κατά του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου της 15ης Ιουλίου 1974 που έδωσε στην Τουρκία το έναυσμα που χρειαζόταν προφασιζόμενη το άρθρο 4 της Συνθήκης Εγγυήσεων για να πραγματοποιήσει τον Αττίλα-1 με την απόβαση Τουρκικών στρατευμάτων στη Μεγαλόνησο στις 20 Ιουλίου του 1974…

     

     Δύσκολος μήνας ο Ιούλιος καθώς από την ερχόμενη Δευτέρα 13 Ιουλίου και για τα επόμενα 2,5 έτη Πρόεδρος του Eurogroup των 19 χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν ως Εθνικό νόμισμα το «ευρώ» θα είναι ο Ιρλανδός Υπουργός Οικονομικών κ Paschal Donohoe και όχι η Ισπανίδα Υπουργός Οικονομικών κ Nadia Calviño την οποία ήθελε ο Ευρωπαϊκός Νότος και συγκεκριμένα η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία και Πορτογαλία.

     

     Για την Αγία Σοφία ΣΟΒΑΡΕΣ αντιδράσεις από Ε.Έ. και «Δύση» ΔΕΝ περιμένω…

     

     Άλλες 20 μέρες για να τελειώσει ο Ιούλιος…

    

     Έχει και κάτι άλλο κατά νου ο κ Ερντογάν;

Γλώσσα του σώματος: μικρά, σημαντικά μυστικά…

                                                                                           Στα Blogs 9, 10 & 11 Ιουλίου, 2020
     

Το σημερινό κείμενο είναι μια σύντομη αναφορά στη «γλώσσα του σώματος», την οποία παρουσιάζω εκτενέστερα στη διεθνή έκδοση του βιβλίου μου στην αγγλική γλώσσα, το οποίο οι φίλες και οι φίλοι αναγνώστες του blog μπορούν να «κατεβάσουν» ΔΩΡΕΑΝ από το διαδίκτυο χρησιμοποιώντας τον παρακάτω σύνδεσμο:

http://bookboon.com/en/fundamentals-of-communication-p-r-and-leadership-ebook

     Σημειολογικά, άλλο πράγμα ο γραπτός λόγος (τα γραπτά μένουν και μπορείς να τα εξετάσεις ξανά και ξανά αποκρύπτοντας θέματα που δεν επιθυμείς ως συγγραφέας να γίνουν αντιληπτά) και άλλο ο προφορικός, που εκφέρουμε χρησιμοποιώντας τη γλώσσα του στόματος η οποία, όπως λέει ο λαός μας, «κόκαλα δεν έχει και… κόκαλα τσακίζει».

     Στο σημερινό μου κείμενο δεν θα σταθώ στη δύναμη και τις αδυναμίες του γραπτού και του προφορικού λόγου, αλλά θα επικεντρωθώ στην απίστευτη δύναμη του ανελέητου τηλεοπτικού φακού, που απογυμνώνει και τον πλέον καλά εκπαιδευμένο να «κρύβεται» από αδιάκριτα-κριτικά μάτια «πρωταγωνιστή» οποιουδήποτε παλκοσένικου.

     Στην εποχή της εικόνας και των παρελκόμενων της εικονικής πραγματικότητας που δημιουργεί η ψηφιακή επικοινωνία, με κυρίαρχο μέσο την τηλεόραση, (την οποία έχω ήδη χαρακτηρίσει ως το κορυφαίο διεθνώς «Μέσο Μαζικού Εκμαυλισμού») μπορεί κανείς να μαγνητοσκοπήσει και να αναλύσει καρέ-καρέ κάθε κίνηση, κάθε μυϊκή σύσπαση του προσώπου, κάθε υπερβολή στη φυσική - σωματική οντότητα όλων όσων εκτίθενται στον ανελέητο τηλεοπτικό φακό.

Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Γερμανοί, Ιταλοί, Κινέζοι & άλλοι…

                                                                         
                                                                                             Στα Blogs 6, 7 & 8 Ιουλίου, 2020

     

     Ελπίζω να μην παρεξηγηθεί ο τίτλος του σημερινού μου κειμένου καθώς παραφράζω την εκφώνηση του Χατζηαβάτη από το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη με τίτλο «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»: (Κέδρος, Αθήνα 2010, απόσπασμα ‘Ο Καραγκιόζης Βασιλιάς’ σελ. 96-100).

    

     «ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Ακούσατε, Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Δανοί, Γερμανοί, Ισπανοί, Αμερικανοί, ορθόδοξοι, διαμαρτυρόμενοι, καθολικοί… Ζητείται βασιλεύς διά χώραν πτωχήν, αλλά ενάρετον, με λαμπράς οικογενειακάς αρχάς και παραδόσεις, ολίγον μεταχειρισμένην, αλλά ωραίαν και εις καλήν κατάστασιν! Οι ενδιαφερόμενοι δέον να έχουν τα εξής προσόντα: Να μην ομιλούν ελληνικά, να είναι ελέω Θεού γαλαζοαίματοι, να είναι ξανθοί, χαριτωμένοι και εύθυμοι διά να ευθυμήσει και η δύστυχος Ελλάς. Μισθός ικανοποιητικός, ώραι εργασίας κατόπιν ειδικής συμφωνίας. Διά περισσοτέρας πληροφορίας απευθυνθείτε εις τα συμμαχικάς κυβερνήσεις».

     

     Σαφώς στην Ελλάδα ΔΕΝ έχουμε Βασιλιάδες εδώ και μισό αιώνα αλλά μη μου πει κανείς ότι δεν έχουμε αρκετές  ντόπιες οικογένειες που, κατέχοντας τεράστιες περιουσίες, ζούνε πολύ… «Βασιλικά!..»

     

     Τώρα ξαφνικά, δέκα χρόνια μετά την επιβολή των τραγικών για την Ελλάδα, την Ελληνική Οικονομία και τους Έλληνες Μνημονίων, ειλικρινά τρέμω με τη σκέψη στην μετά-covid-19 εποχή να μας επιβληθεί από Δανειστές σύμφωνα με κάποιους και 4ο, σύμφωνα με άλλους και 5ο Μνημόνιο, για να…Σωθούμε!.. 

     

     Ανέκαθεν υπήρχαν συμπολίτες μας που διαλαλούσαν ότι αποτελούμε απλά και μόνο μια «αποικία» για τους Δυτικούς, Ευρωπαίους και άλλους, Συμμάχους μας.

Ζεις στο «σήμερα», στο «χθες» ή στο «αύριο;»…

                                                                   
                                                                                       Στα Blogs 2, 3 & 4 Ιουλίου, 2020
     

      Σας προσκαλώ σήμερα, όπως δηλώνει και ο τίτλος του άρθρου μου σε ένα διαφορετικού τύπου ψυχό-κοινωνιολογικό και φιλοσοφικό προβληματισμό. Συγκεκριμένα το σημερινό μου κείμενο επικεντρώνεται στην εγκράτεια, στην ικανότητα που ο καθένας και η καθεμιά μας είχαμε και έχουμε να μπορούμε να αναβάλουμε την άμεση ικανοποίηση των αναγκών και των επιθυμιών μας. Η συγκεκριμένη ικανότητα συνιστά μια ειδοποιό διαφορά ως στοιχείο της προσωπικότητας και του χαρακτήρα μας, εμφανίζεται αρχικά στα νηπιακά μας χρόνια και μας συνοδεύει σε όλη τη ζωή μας.

     Θέλω να πιστεύω ότι στον στενό σας οικογενειακό κύκλο και στον ευρύτερο κύκλο φίλων και συναδέλφων σίγουρα έχετε συναντήσει κάποια άτομα που ζούνε το «σήμερα», κάποια άλλα που προσανατολίζονται στο «αύριο» και εκείνα που έχουν «κολλήσει στο χθες».     

     Πέντε δεκαετίες πριν ο Dr Walter Mischel, διακεκριμένος ψυχολόγος ερευνητής και η ομάδα του στο Πανεπιστήμιο Stanford της Πολιτείας της Καλιφόρνια, δημοσίευσαν κάποια εντυπωσιακά ευρήματα από την διαχρονική τους έρευνα με 4χρονα παιδιά νηπιαγωγείων.

     Στα πλαίσια στρατηγικής των πειραμάτων οι ερευνητές παρουσίαζαν στα παιδιά μια πιατέλα γεμάτη με τα πολύχρωμα τα γνωστά σπογγώδη γλυκά (marshmallows) και τα «προκαλούσαν», λέγοντας:

     «Μπορείτε να διαλέξετε όποιο χρώμα marshmallow σας αρέσει και να το φάτε τώρα ή μπορείτε να το αφήσετε για να το φάτε λίγο αργότερα και τότε θα σας δώσουμε να φάτε… δύο».

Χρειαζόμαστε, ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ, Εθνικούς Ευεργέτες και Φιλέλληνες!...

                                                 
                                                                        Στα Blogs 29 & 30 Ιουνίου, 2020
    

      

     Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους και ιδιαίτερα στην 9-χρονη Ροδίτισσα που λιποθυμώντας από πείνα φάνηκε ότι κατάφερε να διαταράξει, έστω για λίγο, εκείνους και εκείνες που σε εποχή κρίσης απολαμβάνουν τον Εθνικό μας λήθαργο του «ωχαδερφισμού»!..

     

     Ξεκινώ ανορθόδοξα το σημερινό μου κείμενο και χωρίς παρεξήγηση σας καλώ ευγενικά καθώς το διαβάζετε να ακούτε το γνωστό λαϊκό άσμα (πιέστε τον σύνδεσμο):

https://www.youtube.com/watch?v=CBbi5wB_oos

     10.816.286 άτομα, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, κατοικούσαν στην Ελλάδα και από αυτούς το 91,6%  Έλληνες (9.904.286) και το υπόλοιπο (912.000) αλλοδαποί…

    Το 2018 είναι το τελευταίο έτος απογραφής και σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία της Ελληνική Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΛΣΤΑΤ) σε αυτήν την ευλογημένη με απίστευτες φυσικές ομορφιές, αιματοβαμμένη ελληνική γη οι αριθμοί αναδεικνύουν ψυχρά το γεγονός ότι είχαν γεννηθεί 86.440 παιδιά, από τα οποία το 87.3% από Ελληνίδες και το 14.7% από αλλοδαπές μητέρες.

     Από τα 86,440 παιδιά τα 44,525 ήταν αγόρια και τα 41,925 ήταν κορίτσια.

     Το 2018 οι θάνατοι που καταγράφηκαν ήταν 120.297, δηλαδή είχαμε 33,857 περισσότερους θανάτους από γεννήσεις, καταλήγοντας σε αρνητική φυσική αλλαγή του πληθυσμού της Πατρίδας μας…

      Σίγουρα, όμως, ο αριθμός των αλλοδαπών που ΔΕΝ καταμετρούνται με στατιστική ακρίβεια έχει αυξηθεί θεαματικά με την είσοδο και παραμονή εδώ των αμέτρητων χιλιάδων λαθρομεταναστών και προσφύγων…

     Δεν έχω τον τρόπο να μετρήσω και να σας πω πόσοι από τους κατοίκους της Πατρίδας μας, Έλληνες πολιτικοί, επιχειρηματίες, διανοούμενοι και απλοί πολίτες και αλλοδαποί, ήταν και παραμένουν φιλέλληνες αλλά, όπως δείχνει η θλιβερά πικρή πραγματικότητα στην Ελλάδα του 2020, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, υπάρχει δραματική έλλειψη Εθνικών Ευεργετών…

Περί κεφαλής του...ιχθύος!...

                                                                                       Στα Blogs 25, 26 & 27 Ιουνίου, 2020

    

     Μεθαύριο το Σαββατοκύριακο, και σήμερα πρωί-πρωί έτσι στα καλά καθούμενα, δέχτηκα ένα ανώνυμο τηλεφώνημα από άνδρα που μου δήλωσε ότι είναι μικρό-επιχειρηματίας που πολύ φοβάται ότι ίσως χάσει την επιχείρησή του εξαιτίας του lockdown που επέβαλε η Κυβέρνησή μας, όπως και δεκάδες άλλες Κυβερνήσεις παγκοσμίως, για να μας προστατεύσουν από την φονική επιδρομή της πανδημίας του covid-19.

     

     Με ρώτησε εάν γνωρίζω ότι ένα 9χρονο κοριτσάκι στη Ρόδο λιποθύμησε από πείνα.

     

     «Το έμαθα και πληγώθηκα» απάντησα στον άγνωστο τηλεφωνικό συνομιλητή μου…

     

     Δεν θα σας πω το  όνομά μου κ Καθηγητά μου είπε αλλά εάν δεν μου κλείσετε το τηλέφωνο θα σας παρακαλέσω να μου επιτρέψετε να σας κάνω άλλα τρία ερωτήματα και συγκεκριμένα δύο «πονηρά» και ένα «αφελές».

     

     Ομολογώ ότι μου κέντρισε την περιέργεια ο άγνωστος συνομιλητής και καθώς η φωνή και η άρθρωσή του έδειχναν άνθρωπο με ευγένεια τον προέτρεψα να μου θέσει τα 3 ερωτήματά του δηλώνοντας προκαταβολικά ότι εφόσον μπορούσα θα προσπαθούσα να τα απαντήσω αλλά εάν δεν γνώριζα το αντικείμενό τους δεν θα του έδινα απάντηση.

     

     Σας ευχαριστώ μου είπε και συνέχισε:

3 διδακτικές ιστοριούλες-μαθήματα για «φιλόδοξα άτομα»…

                                                     
                                                                                Στα Blogs 22, 23 & 24 Ιουνίου, 2020
    

Το σημερινό κείμενο το παρουσίαζα συνήθως στα Πανεπιστημιακά αμφιθέατρα με τη μορφή διαφανειών εμπλουτισμένων με σχετικά έξυπνα σκίτσα. Ζητώ ευγενικά από τους φίλους του Blog να δούνε με μπόλικη δόση χιούμορ και τους διαβεβαιώνω ότι η δημοσίευσή του δεν ενέχει υστερόβουλες σκέψεις. 

     Στόχος του δεν είναι η κακοπροαίρετη ειρωνεία των φιλοδοξιών Κομματικών στελεχών και μαζί τους στελεχών Επιχειρήσεων αλλά σε σύγχρονο Αριστοφάνειο πνεύμα η χιουμοριστική παροχή διδαγμάτων μέσα από 3 ιστοριούλες-μαθήματα στους φιλόδοξους άνδρες και γυναίκες της Πατρίδας μας.

     Ελπίζω μαζί με τις ευχές μου για καλή εβδομάδα να προκαλέσω και λίγα χαμόγελα καθώς, όπως όλοι μας, διαπιστώνω ότι εντείνεται η «φιλολογία» αρχικά για έναν προσεκτικό-παραγωγικό ανασχηματισμό, ή πιο κομψά μια ‘επιλεκτική ανασυγκρότηση του Υπουργικού Συμβουλίου’, και αργότερα για Εθνικές εκλογές.

    Έλεος!…Όλα τα έχουμε μόνο οι  πρόωρες Εκλογές μας λείπουν…

     Οι 3 ιστοριούλες διαθέτουν διαχρονική αξία όχι μόνο για επίδοξους αναρριχητές σε θώκους της ελληνικής Πολιτικής Εξουσίας και της δυστυχώς αείποτε προβληματικής Ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης αλλά και για στελέχη υγειών Επιχειρήσεων (όχι τυχοδιωκτικών οικονομικής φύσεως δραστηριοτήτων) που εδώ και μια δεκαετία ‘χαροπαλεύουν’ στην Ελλάδα «της τρόικας και των θεσμών» και σύντομα, μετά την καταστροφική σάρωση της ελληνικής οικονομίας από τον covid-19,  θα ανταγωνίζονται με πυξίδα της συμπεριφοράς τους το γνωστό σλόγκαν «ο θάνατός σου η ζωή μου…»

Προσωπικότητα: ποιος είναι ο δικός σας τύπος;

                                                     
                                                                            Στα Blogs 18, 19 & 20 Ιουνίου, 2020

          

Πόσο ρομαντικός και απομακρυσμένος από την τρέχουσα πραγματικότητα ο στίχος του ποιητή που αναζητούσε «έναν κόσμο όμορφο και… αγγελικά πλασμένο», καθώς από το ξεκίνημα σχεδόν του 2020 εμείς, τα παιδιά και εγγόνια μας ζούμε στην Ελλάδα του covid-19 που ακόμη δεν γνωρίζουμε πόσο μας κόστισε οικονομικά, κοινωνικά, ψυχολογικά και πολιτισμικά…

     Θα αποστασιοποιηθώ από τα πολιτικά και οικονομικά θέματα και θα καλέσω την προσοχή σας σε θέμα κοινωνικό-ψυχολογικού περιεχομένου και ενδιαφέροντος ζητώντας σας να δείτε πώς χειρίζεστε εσείς και τα παιδιά σας τα καθημερινά ευχάριστα ή δυσάρεστα, επιθυμητά ή ανεπιθύμητα γεγονότα και προκλήσεις.

     Έχουμε εμείς και τα παιδιά μας κάποιους συγκεκριμένους τρόπους διαχείρισης μικρών ή μεγάλων προβλημάτων ή είμαστε καράβια ακυβέρνητα, που προσπαθούμε να αντιδράσουμε όσο και όπως καλύτερα μπορούμε χωρίς σχέδια, χωρίς στρατηγική, ίσως και χωρίς ελπίδα;

     Στην κλασική ορθόδοξη ψυχοδυναμική του άποψη ο Freud υποστήριξε ότι η δομή του χαρακτήρα και της προσωπικότητάς μας αναπτύσσεται από το σύνολο των παιδικών μας εμπειριών και παγιώνεται γύρω στην ηλικία των επτά περίπου ετών.

     Αντιδρώντας σε εκείνη την αυστηρά ορθόδοξη και περιοριστική άποψη του Freud, από την αρχή κιόλας της γέννησης του ψυχαναλυτικού κύκλου της Βιέννης, μερικοί συνάδελφοι και μαθητές του αντέδρασαν υποστηρίζοντας την άποψη ότι η θεμελιακή δομή του χαρακτήρα μας εξελίσσεται μέχρι και το τέλος της εφηβικής ηλικίας.