Δημοσιεύθηκε
στα Blogs 18 /
Φεβρουαρίου / 2014
Στην διάρκεια σχεδόν πέντε δεκαετιών, στην
προσπάθειά μου να σκιαγραφήσω ένα ερμηνευτικό πλαίσιο για τα κίνητρα της
συμπεριφοράς μας, μέσα από τα εμπειρικά δεδομένα και τις θεωρητικές
αναζητήσεις, εντόπισα 4 θεμελιακές έννοιες.
Σε μια συνθετική ολότητα θεωρίας
και εμπειριών αυτές οι 4 έννοιες μπορούν να μας δώσουν ένα χρήσιμο ερμηνευτικό
πλαίσιο ξεκινώντας από τη διαπίστωση ότι, μολονότι διαφέρουμε ως άτομα, μέσα
στην ίδια κοινωνία παραμένει κοινός ο παρονομαστής της ανθρώπινης φύσης μας…
Οι 4 έννοιες, αναγνώριση, ανταπόκριση, ασφάλεια και νέες
εμπειρίες παρουσιάζονται παρακάτω με το ρόλο που η κάθε μια τους
διαδραματίζει στη διαμόρφωση και εκδήλωσης της συμπεριφοράς μας.
Ο ρόλος της αναγνώρισης
Η ανάγκη της αναγνώρισης ξεκινά από τα πρώτα χρόνια
της ζωής μας μέσα στην οικογένεια ιδιαίτερα εάν υπάρχουν ένα ή περισσότερα
ακόμη αδέλφια ή αδελφές και συνεχίζει με περισσότερη ένταση σε νηπιαγωγείο και
δημοτικό για να καταστεί ένα σημαντικό κίνητρο συμπεριφοράς στην εφηβεία και σε
πιο ώριμες ηλικίες.
Ο Edmund Hillary, γεννημένος στη
Νέα Ζηλανδία ήταν, βασικά, επαγγελματίας μελισσοκόμος αλλά είχε και είχε
ιδιαίτερη αδυναμία στην ορειβασία και αφού σκαρφάλωσε στις ψηλότερες κορυφές
των βουνών της γενέτειράς του στη συνέχεια σκαρφάλωσε και στις Άλπεις. Έγινε,
μετά από σχετική πρόσκληση, μέλος της Βρετανικής ορειβατικής ομάδα που
συνεργαζόταν με τη Βασιλική Γεωγραφική Εταιρία της Αγγλίας και το πρωί της 29ης
Μαΐου 1953 ήταν ο πρώτος στην ιστορία της ανθρωπότητας (και της ορειβασίας)
ορειβάτης που μαζί με τον καταγόμενο από το Νεπάλ Tenzing Norgay έφτασαν
στην αποκαλούμενη «κορυφή του κόσμου».









