Κάλεσμα σε Συνοδοιπόρους, Συμπολίτες, Συνανθρώπους!…

           
                                                                                   Στα Blogs 1, 2 & 3 Ιουνίου 2020
     

     Καλό μήνα Λευτεριάς!...

     Μια φορά κι έναν καιρό, στη Θεσσαλονίκη είχαμε στο Διοικητήριο μια «μαρμάρινη» αλάνα που δεν υπάρχει πλέον και, δυστυχώς, τα αρχαία που αποκαλύφθηκαν ΔΕΝ είναι επισκέψιμος χώρος.

     

     Και απέναντι από την οδό Αγγελάκη είχαμε μια «χωματένια» μεγάλη αλάνα όπου, όπως και στη «μαρμάρινη» του Διοικητηρίου, κλοτσούσαμε την μπάλα, παίζαμε κρυφτούλι, αμάδες και μακριά γαϊδούρα…
     

     Μια φορά κι έναν καιρό, είχαμε τους φίλους και τους κολλητούς να λέμε τα μυστικά μας, να μοιραζόμαστε χαρές που έτσι διπλασιάζονταν και λύπες που μειώνονταν επειδή τις βγάζαμε από το στέρνο με δάκρυα στα μάτια.
     

     Μια φορά κι έναν καιρό, τα είχαμε αυτά για να παίζουμε εμείς σαν παιδιά γονιών που ΔΕΝ είχαν λεφτά ούτε αυτοκίνητα, αλλά είχαμε όνειρα πολλά!...
     

     Γιατί τώρα πια, όχι μόνο στην πάλαι ποτέ τη δικιά μας «νυφούλα του Θερμαϊκού», την ανοιχτόκαρδη, γενναιόδωρη και τόσο φιλόξενη «φτωχομάνα» Θεσσαλονίκη, αλλά δυστυχώς σε ολάκερη την αγαπημένη και μοναδική μας Ελληνική Επικράτεια που άκουγε στο παρατσούκλι της «Ψωροκώσταινας» σε εποχές που έδεναν τα σκυλιά με τα… λουκάνικα, τώρα πια δεν έχουμε ούτε αλάνες, ούτε παρέες παιδιών, ούτε κρυφτούλι και κυνηγητό, ούτε φίλους.
    

     Έχουμε κινητά τηλέφωνα, facebook, Instagram, twitter, μας τύλιξε μια απέραντη μοναξιά, πνιγόμαστε σε εθνική κατάθλιψη, μας κρατά σε απόσταση 2 μέτρων ο covid-19, (ανάθεμά τον) δεν λέμε καλημέρα ή καλησπέρα, δεν κοιτάμε σε επίπεδο ματιών συνανθρώπους που έρχονται από απέναντί μας!

     

     Θεέ μου, τι κρίμα!...

Πανελλήνιες 2020: Μια πρακτική Συνταγή Επιτυχίας…

                               
                                                                                       Στα Blogs 28, 29 & 30 Μαίου, 2020

              

     Οι πανελλήνιες εξετάσεις του 2020, χρονιά που θα μείνει άσβηστη στις μνήμες παιδιών, γονέων, παππούδων και γιαγιάδων στην Ελλάδα εξαιτίας του covid-19 ξεκινούν την Δευτέρα 15 Ιουνίου και θα ολοκληρωθούν στις 30 Ιουνίου.

      Η αλήθεια είναι ότι μια θέση σε ένα Πανεπιστήμιο ή παραγωγική Σχολή των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας εξακολουθεί να θεωρείται ως απαραίτητο εισιτήριο για μια αυριανή επιτυχημένη πορεία στην κοινωνία. Και έτσι, κάθε χρόνο, η περίοδος των εξετάσεων για εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση φορτίζει ψυχοκοινωνικά χιλιάδες αγόρια και κορίτσια και, μαζί, μυριάδες μαμάδων, μπαμπάδων και συγγενών που "ψήνονται" κυριολεκτικά στην προσπάθεια να βρουν το κλειδί που θα ανοίξει την "μαγική πόρτα" κάποιας τριτοβάθμιας Σχολής.

     Μερικές φορές βλέπουμε να πετυχαίνουν παιδιά που ήταν βέβαια καλοί αλλά όχι εξαιρετικοί μαθητές στο Λύκειό τους, μέτρια προετοιμασμένα, αλλά που διέθεταν αρκετή αίσθηση χιούμορ και είχαν μια ψυχική και σωματική χαλάρωση, την στιγμή που βλέπουμε να αποτυγχάνουν μερικά παιδιά τα οποία ήταν πολύ καλά προετοιμασμένα, αλλά την τελευταία στιγμή  έχασαν τον ψυχικό έλεγχο και υπέστησαν τις καταλυτικές συνέπειες του άγχους...

    Αναμφισβήτητα, όταν μας τυλίξει το άγχος, η απόδοσή μας θα πέσει και μέσα στην απόγνωση του συναισθήματος του πανικού η μνήμη και η κριτική μας ικανότητα θα μειωθούν σημαντικά.

Συνταγή επιτυχίας;

Τηλεόραση: Το «κορυφαίο» Μέσο Μαζικού Εκμαυλισμού!...

                                                                 

                                                                        Στα Blogs 25, 26 & 27 Μαίου, 2020

  

    

     Κάποιες άλλες εποχές, στη χώρα όπου σήμερα κατοικούν 10,7 εκατομμύρια ανδρών, γυναικών και παιδιών (Έλληνες και… αλλοδαποί) αλλά παραμένει άγνωστος ο αριθμός των  φιλελλήνων, οι ρόλοι ήταν ευκόλως διακριτοί: η Νομοθετική εξουσία νομοθετούσε, η Εκτελεστική εφάρμοζε, η Δικαστική ήλεγχε και η «Τέταρτη Εξουσία», ο ΤΥΠΟΣ όταν εντόπιζε «περίεργα θέματα», έφερνε στο φως ιδιαιτερότητες που θα έμεναν κρυμμένες, απεκάλυπτε λεπτομέρειες ανατριχιαστικές ή γαργαλιστικές προσφέροντας στο αναγνωστικό κοινό υλικό για μαθησιακές εμπειρίες, σχολιασμό και στοχασμό!…

     Όμως ο κόσμος άλλαξε!

     Τα έντυπα Μέσα έχασαν εκατομμύρια αναγνώστες και η πρωτιά της ενημέρωσης πέρασε στην Τηλεόραση και το Ραδιόφωνο!..

     Στην Ελλάδα και Διεθνώς συρρικνώθηκε το αναγνωστικό κοινό εφημερίδων και περιοδικών…

     Μας απορρόφησε η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ η οποία μένει στην  επιδερμίδα στην γεγονότων και αντί να ενημερώνει μας αποκοιμίζει και συχνότερα από ότι νομίζουμε μας…αποβλακώνει!...

     Και, δυστυχώς, οι αποκαλούμενοι άνθρωποι του πνεύματος, ιδιαίτερα οι κοινωνικοί επιστήμονες, σχεδόν συστηματικά απεμπολούμε την υποχρέωσή μας, το καθήκον ενημέρωσης της κοινής γνώμης…

     Ελπίζω να μη θεωρηθεί ως ξεπερασμένη ηθικολογία η παραπάνω διαπίστωση και εύχομαι να μην βαπτισθεί ως οπισθοδρομική  η θέση ότι οι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι, ενεργοί ή συνταξιούχοι, και μαζί μας άλλα μέλη του αποκαλούμενου ‘πνευματικού κόσμου’ οφείλουμε να έρθουμε αρωγοί στο τηλεοπτικό ‘φιλοθεάμον’ κοινό που μάταια αναζητά ένα σημείο αναφοράς για να επιβεβαιώσει του λόγου το αληθές…

«Κοινωνική απόσταση;» ... Προτιμώ την «φυσική απόσταση! ..»

Στα Blogs 24 Μαίου, 2020

     

(Το σύντομο σημερινό μου κείμενο έχει αναρτηθεί στο δίκτυο LinkedIn στο οποίο συμμετέχω μαζί με άλλους σχεδόν 700 εκατομμύρια επαγγελματίες που ζούνε και εργάζονται σε 200 διαφορετικές χώρες. Το καταθέτω για προβληματισμό  εδώ στο φιλικό μου blog -  https://about.linkedin.com/ ).

     

     Η εισαγωγή της ανάγκης διατήρησης μεταξύ φίλων, συναδέλφων και συγγενών που δεν ζουν στην ίδια κατοικία μιας «φυσικής απόστασης» 2 μέτρων κατά τη διάρκεια της πανδημίας covid-19 ως πρόσθετο προληπτικό μέτρο στον έλεγχο της εξάπλωσης της νόσου και στην αντιμετώπιση του εξελισσόμενου προβλήματος ορίστηκε διεθνώς ως «κοινωνική απόσταση» και στην Πατρίδα μας και ως «κοινωνική αποστασιοποίηση».

    Από καθαρά θεραπευτική άποψη, οι δύο χαρακτηρισμοί μπορεί να θεωρούνται  εναλλάξιμοι αλλά, κατά την ταπεινή μου άποψη, ο όρος «κοινωνική απόσταση» δηλώνει και υπονοεί πολύ περισσότερα πράγματα από τον όρο «φυσική απόσταση» και νομίζω ότι θα πρέπει να αντικατασταθεί ως «φυσική απόσταση».

     Το ανθρώπινο γένος, όπως και τα άλλα θηλαστικά, έχουμε μέσα μας την ανάγκη να αγγίξουμε, να αγκαλιαστούμε, να φιληθούμε (όχι μόνο με την ερωτική αλλά και τη φιλική έννοια) και αν συνεχίσουμε να τονίζουμε την «κοινωνική αποστασιοποίηση», ίσως ακούσια να διαβρώσουμε ένα σημαντικό πρότυπο συμπεριφοράς που μας κάνει Ανθρώπους!...

Μ@κ@κ@ς και άλλες πασίγνωστες διεθνώς ελληνικές λέξεις ...

                                                                         
                                                                             Στα Blogs 221, 22 & 23 Μαίου, 2020

          

Ευελπιστώ ότι δεν παρεξηγήθηκε το προηγούμενο άρθρο μου με τον σκωπτικό βεβαίως τίτλο «Στην Ελλάδα συνεχίζει να πετάει ο γάιδαρος» το οποίο φιλοξενήθηκε στα blogs. Στο ίδιο Αριστοφανικό σατιρικό πνεύμα είναι και το σημερινό μου άρθρο και ελπίζω και πάλι να μην παρεξηγηθούν οι καλοπροαίρετες προθέσεις μου. 

     

     Ο τίτλος μου είναι εσκεμμένα αλληγορικός για το τι ζούμε, τι φύκια μας σερβίρουν για μεταξωτές κορδέλες και πώς τα καταφέρνουν ενώ μας “οικτίρει» η παγκόσμια κοινή γνώμη επειδή είμαστε ένας ιστορικά σημαντικότατος λαός, οι πολιτικοί μας, εκτός εαυτών,  να παρουσιάζουν τους πάντες (εξαιρουμένης της κάστας των εντός και εκτός Ελλάδος εκμεταλλευτών μας) ως αμείλικτους εκμεταλλευτές και ΕΧΘΡΟΥΣ μας που ΔΕΝ μας «οικτίρουν» αλλά μας… «σιχτιρίζουν!»

     

     Δεκάδες χιλιάδες λέξεις και επιστημονικοί όροι ελληνικής προέλευσης ενσωματώθηκαν  στην Αγγλική γλώσσα εκπροσωπώντας σχεδόν το 30% αυτής της γλώσσας ενώ άλλα 30% προέρχεται από τα Λατινικά αλλά όταν το ψάξει κανείς ετυμολογικά πολλοί Λατινικοί όροι και λέξεις έχουν ελληνικές ρίζες. Και το ποσοστό ελληνικών λέξεων και όρων στην Αγγλική  επιστημονική ορολογία, τη γλώσσα που καθημερινά μιλάνε και καταλαβαίνουν ένα δισεκατομμύριο συνανθρώπων μας και ήδη την σπουδάζουν άλλα δύο δισεκατομμύρια άτομα πλησιάζει το 90%. Τεράστια είναι και τα ποσοστά λέξεων και επιστημονικών όρων με ελληνική προέλευση που έχουν ενσωματωθεί σε πολλές γλώσσες του Πλανήτη μας.

     

     Λογική, Ηθική, Οργάνωση είναι 3 πλήρως ενσωματωμένοι στην αγγλική και πολλές άλλες γλώσσες ελληνικοί όροι που θα αναφέρω παρακάτω…

Στην Ελλάδα συνεχίζει να «πετάει» ο γάιδαρος…

 
                                                                                     Στα Blogs 18, 19 & 20 Μαίου, 2020
           

Πετάει ή δεν πετάει ο... γάιδαρος όπως θέλει το σχετικό παροιμιακό λαϊκό δίλημμα;

     Όσο και αν ακουστεί αυτό παράξενο και ίσως κριθεί από μερικούς και επιστημονικά αντιδεοντολογικό στο μέτρο που όλοι γνωρίζουμε ή θα έπρεπε να γνωρίζουμε από το Νόμο της βαρύτητας και την ανατομική μορφή των συμπαθών τετράποδων η απάντηση είναι απόλυτα αρνητική!..

     Με άλλα λόγια με δεδομένες τις συγκεκριμένες επιστημονικές, ιστορικές, πολιτικές, συναισθηματικές και ψυχοκοινωνικές παραμέτρους ο γάιδαρος ΠΟΤΕ και ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΥΦΗΛΙΟΥ ΔΕΝ κατάφερε να... πετάει!..

     Υπάρχει, όμως, (όπως μάλλον διαπιστώνεται από κάθε καλόπιστο αντικειμενικό παρατηρητή στα χρόνια που πέρασαν, από τον «Μνημονιακό» Μάιο του 2010 μέχρι και σήμερα) η ΕΛΛΑΔΑ όπου ο γάιδαρος συνεχίζει να… «πετάει!»...

     Πόσο εύπιστοι είμαστε αλήθεια, παιδιά, γυναίκες και άνδρες στην εποχή μας και πόσο εύκολα θα μπορούσε κάποιος ή κάποιοι να μας αλλάξουν τα μυαλά, με υποβολή σε πλύση εγκεφάλου, και να μας κάνουν να δούμε τα άσπρα μαύρα, τα μαύρα άσπρα  και τον γάιδαρο να… πετάει;

     Εξαιτίας του covid-19 θυμήθηκα το Κινέζικο απόφθεγμα που προτείνει:

     «δείξε με το δάκτυλό σου το ελάφι και φώναξε να ένα… άλογο» και δες τι θα γίνει…

Covid-19: Ηγέτες, Εξουσία, Χρήματα και Άνθρωποι!..

                                                       
   
                                                                     Στα Blogs 14, 15 & 16 Μαιου, 2020

     

     Θα μπορούσα να ξεκινήσω το σημερινό μου άρθρο επικαλούμενος τη γνωστή φράση ότι «το χρήμα κάνει τη γη να περιστρέφεται» (Money makes the world go round).

     Το αποφεύγω όχι επειδή με βρίσκει αντίθετο το συγκεκριμένο πνεύμα επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και χρηματοδοτικής υποστήριξής τους. Κάθε άλλο και, παρακαλώ, μη βιαστείτε να με παρεξηγήσετε επειδή έκανα καριέρα ως Πανεπιστημιακός δάσκαλος σε Σχολές Διοίκησης Επιχειρήσεων. 

     Το κάνω επειδή, στο αυστηρό πλαίσιο ακαδημαϊκής δεοντολογίας και απαιτήσεων της Επιστήμης, της υπεύθυνης, συνετής, επίμονης και υπομονετικής αναζήτησης της Αλήθειας, ΔΕΝ μπορώ να παραβλέψω το γεγονός ότι εδώ και δεκαετίες σε παγκόσμιο επίπεδο τα πάντα ελέγχονται πλέον από ΤΟ ΧΡΗΜΑ (MONEY) και από αυτούς που το έχουν!..

     Καθώς διάβαζα τα ‘πόθεν έσχες’ των Βουλευτών μας, και στο παρελθόν έχω δει όπως και εσείς αναφορές σε Έλληνες «έχοντες και κατέχοντες» μυθικά χρηματικά ποσά θα θυμίσω τον λαϊκό μας στίχο που εύστοχα, για να ικανοποιήσει εμάς που ΔΕΝ το έχουμε, ρωτά:

    «Τα λεφτά, τα λεφτά τι θα τα κάνεις, κάποια μέρα θα… πεθάνεις!».

Να χειροκροτήσουμε τους «χαρισματικούς» δασκάλους!…

                                                                 

                                                                      Στα Blogs 11, 12 & 13 Μαίου, 2020
  

    

Αφιέρωσα τον προηγούμενο σημείωμά μου, το οποίο φιλοξένησαν εδώ οι διαχειριστές του blog, στα παιδιά όλων των βαθμίδων της Παιδείας μας που στοχεύουν σε ‘πρωτιά’.

     Καθώς από σήμερα ξεκινά επίσημα η επιστροφή των παιδιών της Γ’ Λυκείου στα σχολικά θρανία, με πολλές υποχρεωτικές αλλαγές στην καθημερινότητα του ‘χτες’, αισθάνθηκα την ανάγκη να γράψω κάτι θετικό, κάτι που το θεωρώ απαραίτητο επειδή ΔΕΝ το αναδεικνύουμε συχνά, προφανώς με μια λυρική διάθεση που ελπίζω να συγχωρήσετε σε έναν συνταξιούχο πανεπιστημιακό «δάσκαλο»: για τους ‘χαρισματικούς’ δασκάλους και δασκάλες και των 3 βαθμίδων της Παιδείας μας… 

     Εκεί ψηλά στο λόφο της Ακρόπολης τα πεντελικά μάρμαρα ακτινοβολούν λουσμένα στο φως του Αττικού ήλιου ... Ο ανάλαφρος μπάτης του απομεσήμερου μεταφέρει τη μεθυστική αλμύρα του Σαρωνικού δεμένη με λεμονανθό..

    Κάτω από την ελιά, ο Δάσκαλος καθισμένος και γύρω του μαγεμένοι οι μαθητές. Ο λόγος του κομψός, άρτια τα επιχειρήματα ανοίγουν διάπλατα τους ορίζοντες της αντίληψης  που γλυκαίνει  τις ψυχές την ίδια στιγμή  που παιδεύει τη νόηση..

     Εδώ τα μονοπάτια γίνονται  λεωφόροι που οδηγούν μέσα από την φιλοσοφία και την επιστήμη στη γνώση... Όσοι θέλουν μπορούν έτσι να δρέψουν τους καρπούς, να γευθούν αυτή την απαράμιλλη ικανότητα του ανθρώπινου νου να επικοινωνεί με σύμβολα, με ιδέες, να κατανοεί να σκέφτεται, να υπάρχει....

«Πρωτιά»: Μια ψυχοκοινωνική θεώρηση…

                             
                                                                       Στα Blogs 7, 8 & 9 Μαίου, 2020
     

Αναστάτωσε απροσδόκητα και δραματικά τη φετινή ακαδημαϊκή χρονιά και στις τρεις βαθμίδες της Παιδείας η φονική πανδημία του «covid-19» καθώς κράτησε μακριά από θρανία και έδρανα τα παιδιά της Ελλάδος (και μαζί τους τα παιδιά όλου του πλανήτη).

     Από τις 11 Μαΐου αρχίζει σταδιακά η επιστροφή όχι στην ‘κανονικότητα’ που γνωρίζαμε παιδιά, γονείς, εκπαιδευτικοί, συγγενείς και φίλοι αλλά στην νέας μορφής ‘πραγματικότητα΄ με την τήρηση φυσικής απόστασης 2 μέτρων (αλήθεια ποιους κοινωνικούς επιστήμονες συμβουλεύτηκαν οι πολιτικοί Ηγέτες και σε διεθνή κλίμακα βάφτισαν τη φυσική ως ‘κοινωνική απόσταση’) και…μάσκες προσώπου.  

     Σας παρακαλώ μην με παρεξηγήσετε αλλά σήμερα θυμήθηκα εκείνον τον παλιό γνωστό στίχο του λαϊκού μας τροβαδούρου που περιγράφει με περισσή ψυχοκοινωνική διείσδυση την αμοιβαιότητα της σχέσης ανάμεσα στο δάσκαλο που χρειάζεται το αστέρι του ως παράδειγμα προς μίμηση και στο μαθητή που πραγματώνει την εσώτερη ανάγκη του να διαπρέψει:

     «Ο πιο καλός ο μαθητής ήμουνα εγώ στην τάξη, κι δάσκαλοί μου με είχανε μη βρέξει και μη στάξει...»

     Λειτουργώντας με υποκειμενικά συναισθήματα μικροπρέπειας που εδράζεται στη ζήλια εκδικούμενοι αυτή τη σχέση και υποβαθμίζοντας αυτήν την ειδοποιό διαφορά «της πρωτιάς» μέσα από χαρακτηρισμούς βαθμοθηρίας ή βαθμολαγνείας οι υπόλοιποι της τάξης διαφοροποιούν τους «πρώτους» από τους εαυτούς τους καθώς τους ...ποτίζουν ως «φυτά» ή τους κράζουν ως «κοράκια και φλώρους».

Covid-19: ΄Εβαλε «λουκέτο» σε Εκκλησίες, Τεμένη και Συναγωγές…

                                                               
                                                                              Στα Blogs 4, 5 & 6 Μαϊου, 2020

   Χωρίς αμφιβολίες η πανδημία covid-19 σημειώνει πρωτόγνωρες ‘πρωτιές’ όχι μόνο στην Πατρίδα μας αλλά σε ολάκερη την Υφήλιο. 

    Οι Κυβερνήσεις, στην Πατρίδα μας Ελλάδα, στην Ευρώπη και παγκοσμίως υιοθέτησαν τις συμβουλές των ειδικών επιστημόνων στους τομείς της Δημόσιας Υγεία και των λοιμώξεων  και διέταξαν να κλείσουν Εκκλησίες, Συναγωγές και Τεμένη καθώς εκεί ΔΕΝ ήταν δυνατό να τηρηθεί ‘η φυσική απόσταση 2 μέτρων ανάμεσα στα άτομα’ (αυτό που βάπτισαν ‘κοινωνική απόσταση’).

     

     Η συγκεκριμένη ιστορική ‘πρωτιά’, όταν κοπάσει η θύελλα, θα συζητηθεί ευρύτατα από Θεολόγους, φιλοσόφους, κοινωνιολόγους, ψυχολόγους και πολιτικούς επιστήμονες ( όπως θα συζητηθούν και άλλα περίεργα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης πανδημίας).

     

     Εδώ και αρκετές δεκαετίες δεν ήταν λίγοι εκείνοι που σημείωναν και υπογράμμιζαν το γεγονός ότι έχουμε χάσει σε μεγάλο βαθμό παλιές αξίες όπως την ανθρωπιά, την αλληλεγγύη, την εκτίμηση στη συμμετοχή στο μεγαλοπρεπές «εμείς» και αποφυγή του τόσο παθολογικού, μικροπρεπούς «εγώ» που κατακερματίζει την έννοια της ‘κοινότητας’.

     

     Διαβάζαμε και πολλοί συζητούσαμε κιόλας το γεγονός ότι αυξάνονταν στα εκατοντάδες εκατομμύρια οι συνάνθρωποί μας, παιδιά, άνδρες και γυναίκες σε όλο τον πλανήτη γη που πέφταν για ύπνο με άδεια στομάχια ενώ οι υπόλοιποι, με περισσή άνεση, αφήναμε στα τραπέζια ταβέρνας και ρεστοράν «αποφάγια» που θα μπορούσαν να μειώσουν την πείνα…

     

     Το γεγονός είναι ότι ο 21ος αιώνας φέρνει στο προσκήνιο την παλιά διαμάχη ‘ορθολογιστών και πιστών’, την διαμάχη Επιστήμης και Θρησκείας, καθώς σημειώνεται ραγδαία πτώση στα επίπεδα ‘πίστης’ στην Ευρώπη και αλλού.