Καιρός να μιλήσουμε για Ταυτότητα και Οραματιστές!…

 

                                                                                            Στα Blogs & Sites 16, 17 & 18 Σεπτεμβρίου, 2022

     

     Ο καθένας και η καθεμιά μας, από την εφηβική ηλικία της αναζήτησης και μετά, κάποια στιγμή αναρωτηθήκαμε «ποιος είμαι;» ή «γιατί υπάρχω;» και «ποιο είναι το νόημα της ζωής». Το Σαιξπηρικό «Να ζει κανείς ή να μη ζει» διατηρήθηκε στο πέρασμα των αιώνων ακριβώς επειδή εκφράζει μία συγκεκριμένη πανανθρώπινη κατάσταση συναισθηματικής φόρτισης εξαιτίας εμπειρικών δεδομένων που αργά ή γρήγορα οι περισσότεροι κάποια στιγμή βιώνουμε. 

     Στην πορεία της ψυχοκοινωνικής μας εξέλιξης η μεταλλαγή μας από βιολογικά όντα σε κοινωνικά όντα γίνεται μέσα από τις δυναμικές διαδικασίες της κοινωνικοποίησης, η οποία ξεκινά με τη γέννησή μας και σταματά με τον θάνατό μας. Βιώνουμε την καθημερινή μας πραγματικότητα, αντλούμε τα πλαίσια αναφοράς για σκέψεις, ιδέες, αξίες και πράξεις, αποκτάμε εμπειρίες και χαράζουμε την πορεία μας προς το μέλλον.

     Αποκτάμε, ο καθένας και η καθεμιά μας την προσωπική μας «ταυτότητα» που είναι, από μία άποψη, μια προέκταση του υπαρξιακού μας πυρήνα, της «φύτρας» με την οποία γεννηθήκαμε και έχει πλέον εξελιχθεί στην παρούσα οντότητά μας.

     Στην ψυχοδυναμική θεωρία η έννοια της «ταυτότητας» αφορά, συνήθως, στην ψυχική οργάνωση που προκύπτει καθώς το άτομο περνά εξελικτικά από διάφορες φάσεις προβληματισμού στη ζωή του. Κάθε άτομο αντλεί την υποκειμενική αίσθηση «ταυτότητας» καθώς έρχεται σε μια μετωπική αντιπαράθεση με εμπόδια, με προβλήματα, με δυσχέρειες και με την πρόκληση της πετυχημένης επίλυσης ή υπέρβασής τους. Στην καθημερινή μας πραγματικότητα, πάλι, όταν μιλάμε για «ταυτότητα» δεν μιλάμε, συνήθως, για τίποτε παραπάνω από μία έννοια συναφή για μερικούς, ίσως και ταυτόσημη, με την υποκειμενική αίσθηση του «εαυτού» μας.

     Όπως και αν το δούμε, πάντως, η «ταυτότητα» είναι και συνάρτηση της υποκειμενικής μας αντίληψης ότι οι προσπάθειές μας έχουν νόημα και ότι η ζωή μας χωράει λειτουργικά, εναρμονίζεται με τον ψυχοκοινωνικό και πολιτικοοικονομικό χώρο μέσα στον οποίο βιώνουμε και υπάρχουμε…

     Με άλλα λόγια, η «ταυτότητά» μας θεμελιώνεται σε σταθερές αξίες και απορρέει από τη συνειδητοποίηση του ατόμου ότι οι πράξεις του και οι αξίες που συνθέτουν το δικό του πλαίσιο αναφοράς βρίσκονται μεταξύ τους σε αρμονικά λειτουργική σχέση. Ταυτότητα ίσως σημαίνει ότι κάπου αισθάνομαι κάποια δεδομένα ολοκλήρωσης, γνωρίζω τι είναι σωστό ή λάθος, τίμιο ή άτιμο και έχοντας κάποιες θεμελιακές γνώσεις ηθικής είμαι σε θέση να κάνω τις επιλογές μου ελεύθερα και αβίαστα!..

Επιλογές Διευθυντών Σχολείων:Το καλό πράγμα αργεί!..

 

                                                                                             Στα Blogs & Sites 22, 23 & 24 Σεπτεμβρίου, 2022 

    

     Εάν σας φανεί και εάν ακούγεται κάπως ειρωνικός ο τίτλος του σημερινού μου άρθρου θα σας ξαφνιάσω δηλώνοντας φίλες και φίλοι ότι αυτό επιδιώκω!

     Διευκρινίζω όμως ότι ΟΧΙ δεν είναι κακοπροαίρετη η πρόθεσή μου και ΟΧΙ δεν ξεκινά από Αντι-Κυβερνητική διάθεση ούτε από επιθυμία Δημόσιας Κριτικής των πράξεων και των παραλείψεων του Υπουργείου Παιδείας!               

     Πολλά πράγματα έχουν καθυστερήσει να υλοποιηθούν τα τελευταία δύο και κάτι χρόνια και αυτή η καθυστέρηση, σχεδόν κατά κανόνα, και με αντικειμενικά κριτήρια αιτιολογείται και δικαιολογείται με τα δραματικά δεδομένα της πανδημίας covid-19…

     Δεν συνιστά, όμως, κατά την ταπεινή μου γνώμη ως Καθηγητή του Μάνατζμεντ «πανάκεια» διαγραφής όλων των καθυστερήσεων και παραλείψεων ο covid-19.

     Καθυστέρησαν και συνεχίζουν να καθυστερούν οι επιλογές και οι διορισμοί Διευθυντών των, εάν δε απατώμαι, περίπου 14,000 Σχολείων της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και έτσι παραμένουν στις θέσεις τους, πέραν της επίσημης λήξης της αρχικής τους τοποθέτησης, Διευθυντές και Υποδιευθυντές, Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων.

     Θα αναρωτηθείτε, καλοπροαίρετα, φίλες και φίλοι αναγνώστες γιατί αυτό με απασχολεί και γιατί σήμερα τοποθετούμαι δημοσίως και επικριτικά χρησιμοποιώντας εκείνη την κλασσική εκτίμηση ότι «το καλό πράγμα αργεί!...»

     Η Παιδεία ήταν και συνεχίζει να είναι, όπως γνωρίζουν όσες και όσοι με γνωρίζουν και όπως αποδεικνύουν δημοσιευμένα τεκμήρια, απόλυτα συνυφασμένη με την φυσική και επαγγελματική μου ύπαρξη και οντότητα.

     Ελπίζω ότι σύντομα θα ξεκινήσει η κατάρτιση των μελών των Επιτροπών που θα μελετήσουν τα βιογραφικά των υποψηφίων Διευθυντών Σχολικών Μονάδων και στη συνέχεια σύντομα θα γίνουν από αυτές οι επιλογές ΕΛΠΙΖΩ των «αρίστων» καθότι οι επιλογές θα σηματοδοτήσουν τη δυναμική και επιτυχή πορεία των Σχολείων μας.

Γήπεδα και Στίβος: όταν «πέσει» η αυλαία…

 

                                                                                                   Στα Blogs & Sites 19, 20 & 21 Σεπτεμβρίου, 2022

     

     Το σημερινό μου άρθρο έχει ως αφορμή το γεγονός ότ ο Roger Federer, ο τενίστας που κυριάρχησε κερδίζοντας παγκόσμιους τιτλους ανακοίνωσε ότι στο τέλος του αυτού μήνα θα ρίξει την «αυλαία» της προσωπικής του πορείας στο σπορ του τέννις και θα κρεμάσει την ρακέτα του. Η είδηση συμπληρώνει την ανακοίνωση της γυναίκας θρύλου του τενις Serena Williams η οποία την περασμένη εβδομάδα δήλωσε ότι θα κρεμάσει την ρακέτα της...

                   ***************************

     Η ζωή του καθενός και της καθεμιάς μας, από την αρχή ως το τέλος, αποτελεί μια ξέχωρη κουκίδα μέσα στις αμέτρητες άλλες που στο σύνολό τους συνθέτουν «το υπαρξιακό μωσαϊκό  ζωής» την ταυτότητα ή εφόσον το προτιμάτε την προσωπογραφία ενός λαού.

     Ερχόμαστε στον κόσμο ως έμβια όντα φορτωμένοι με κληρονομικές προδιαθέσεις που μας προσδιόρισε η Φύση καθώς διάλεξε μερικά από τα χαρακτηριστικά του DNA του πατέρα και της μητέρας μας, του καθενός από τους δύο φυσικούς γονείς μας και αποκτούμε βιώματα επηρεασμένοι από το κοινωνικό, το ψυχολογικό και το οικονομικό περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε, δρούμε και ωριμάζουμε.

     Στην υπαρξιακή ψυχολογία η ζωή αποτελεί μια παρένθεση που στοχεύει στην αναίρεση του προκαθορισμένου τέλους, στο να μετριάσει την άδικη μοίρα κάθε ζωντανού οργανισμού με την παρεμβολή μιας σειράς νοημάτων και πράξεων που ελπίζουμε ότι θα απαλύνουν το σοκ της προκαθορισμένης ανυπαρξίας.

     Από τη στιγμή που γεννιόμαστε βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το θάνατο, από τη στιγμή που ανατέλλει στο στερέωμα των ανθρώπινων υπάρξεων του κοινωνικού συστήματος στο οποίο γεννιόμαστε η προσωπική μας ύπαρξη αρχίζει και ο αγώνας για την επιμήκυνσή της μέχρι τη στιγμή της αναπόφευκτης δύσης..

     Στο μέτρο που, για την καθαρά οντολογική μας ύπαρξη, πασχίζουμε να γεμίσουμε με νοήματα την παρένθεση της προσωπικής μας ζωής γράφουμε την προσωπική μας ιστορία διευρύνοντας τους κύκλους των γνωριμιών, δημιουργώντας καριέρες και κοινωνικές δραστηριότητες, συσσωρεύοντας υλικά αγαθά και απολαμβάνοντας την αναγνώριση. Και, τελικά, τείνουμε να διαιωνίσουμε την ύπαρξή μας στο χρόνο προεκτείνοντας το εγώ μας με τα παιδιά που γεννούμε, δηλαδή μέσα από τους απογόνους μας. 

Παιδιά, Δάσκαλοι, Καθηγητές, Γονείς: Καλή Σχολική Χρονιά!..

                                              

                                                                                          Στα Blogs & Sites 9, 10, 11 &12 Σεπτεμβρίου, 2022

    

     Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου θα ακουστούν χτυποκάρδια μαζί με χαρές και προσδοκίες καθώς ξεκινά η νέα σχολική χρονιά και σύντομα, ηλεκτρονικά, αρχίζουν οι εγγραφές στα ελληνικά Πανεπιστήμια για τα παιδιά που με τις επιδόσεις τους στις φετινές Πανελλήνιες Εξετάσεις πέτυχαν μια θέση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

     Καταθέτω σήμερα εδώ στον φιλόξενο χώρο, ως συνταξιούχος πλέον Πανεπιστημιακός δάσκαλος (και, δεν το κρύβω, περήφανος παππούς έφηβου εγγονιού που φέτος  θα πάει 2η τάξη Δημοσίου Λυκείου εξαιρετικού μαθητή και ταλαντούχου μπασκετμπολίστα) κάποιες πρακτικές συμβουλές σε παιδιά, γονείς, συγγενείς και συναδέλφους μου όλων των βαθμίδων Παιδείας με το ξεκίνημα της Νέας Σχολικής Χρονιάς.

     Στη σχολική χρονιά που αρχίζει στις 12 του μήνα δεν θα χρειάζονται μάσκες ούτε και τεστ covid-19 δίνοντας μια πρωτόγνωρη αίσθηση «ελευθερίας» μετά τις καταπιεστικές συνθήκες που είχαν επιβληθεί εξαιτίας της πανδημίας.

     Για τα «πρωτάκια» και τους γονείς τους τα χτυποκάρδια έχουν μέσα τους την ανυπέρβλητη γοητεία και δυσκολία του πώς θα αποχωρισθεί η μανούλα τον κανακάρη ή την κανακάρισσά της, πώς θα φανεί στα παιδιά ο κόσμος του σχολείου όπου θα πρέπει να υποταχθούν σε νέους κανόνες, να μάθουν να συνυπάρχουν με ένα τσούρμο άλλα παιδάκια, να δεχθούν ότι δεν είναι ΟΛΑ δικά τους, ότι στο σχολείο ΔΕΝ πρόκειται να ικανοποιηθούν όλες οι επιθυμίες τους όπως συνέβαινε μέχρι τώρα στο σπίτι τους;

    Η συμβουλή μου εδώ ήταν για αρκετές δεκαετίες και παραμένει πραγματιστικά απλή: Απογαλακτισμός!...

     Μαμάδες (κυρίως και δευτερευόντως μπαμπάδες) κόψτε τον συμβολικό «ομφάλιο λώρο» και αφήστε το παιδί σας να ενταχθεί στην ομάδα, να απελευθερωθεί από την οικοστρέφεια που άθελά μας, γονείς και συγγενικό περιβάλλον, καλλιεργούμε.

Γιατί αρνούμεθα να κοιτάξουμε κατάματα την πραγματικότητα;

 

                                                                                                        Στα Blogs & Sites 5, 6 & 7 Σεπτεμβρίου, 2022

     

     Είναι μεγάλου μεγέθους το σημερινό μου κείμενο αλλά φρονώ ότι είναι χρήσιμο στην Ελλάδα του συνεχιζόμενου δυσβάστακτου χρέους, μετά από τεράστιες αποπληρωμές σε Τράπεζες και οφειλέτες του Εξωτερικού στην Ελλάδα ολόφρεσκων «κοκορομαχιών» στην Βουλή με αφορμή τις υποκλοπές για να απαντηθούν όσοι και όσες εντός και εκτός των ελληνικών συνόρων αναρωτιούνται:

     «…12 χρόνια πέρασαν και οι Έλληνες ακόμη δεν συνειδητοποίησαν τι τους συμβαίνει, ποιοί το προκάλεσαν και προς τα πού πηγαίνουν όχι μόνο η οικονομία τους αλλά και οι υπόλοιποι θεσμοί και οι δομές της κοινωνίας τους;»

     Εάν ρωτήσουμε τον μέσο Έλληνα με τη σύζυγο που ήδη απολύθηκε, τον πτυχιούχο γιο ή την κόρη που ΔΕΝ έβρισκε θέση απασχόλησης και ξενιτεύτηκε ενώ αμέτρητοι εργαζόμενοι  αντιμετωπίζουν την απειλή δραματικής μείωσης του μισθού τους με κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων και εφαρμογή των προγραμμάτων της «4ωρης» απασχόλησης πόσο «χάλια» είναι τα πράγματα, θα μας πει αυθόρμητα και άμεσα:

     «Μαύρα Χάλια!…»

     Εάν ρωτήσετε εμένα και τους άλλους συνταξιούχους πώς αισθανόμαστε μετά τις μειώσεις των συντάξεών μας από την 1η Ιανουαρίου του 2013 αφού προ πολλού μας στέρησαν τη 13η και 14η δόση των αποδοχών μας, την κύρια σύνταξη αλλά και με το «κούρεμα του κ. Βενιζέλου» που ρήμαξε τα αποθεματικά των Ταμείων μας και τις καταβολές από αυτά, και το γενναίο «κούρεμα» του κ Κατρούγκαλου της «πρώτη φορά Αριστερά» Κυβέρνησης του κ Τσίπρα και θα σας το πω απερίφραστα και άκομψα, και υποθέτω το ίδιο θα σας πούνε και όλοι οι υπόλοιποι:

     «Σκ@τ@… πατημένα!»

Χθες μια «βρώμικη» δόση το βοήθησε να φύγει...Οριστικά!..

 

                                                                                                     Στα Blogs & Sites 29, 30 & 31 Αυγούστου, 2022

    

     Το πρόβλημα θανάτων από ναρκωτικές και διεγερτικές ουσίες είναι παγκοσμίως γνωστό εδώ και αμέτρητες δεκαετίες όπως είναι, χωρίς αμφιβολία και στην Πατρίδα μας, και δεν φαίνεται να βρίσκει λύση.

     Οι αριθμοί όχι μόνο ΔΕΝ μειώνονται αλλά δυστυχώς αυξάνονται. Υπολογίζεται ότι το 1% του πληθυσμού της γης εμπλέκεται σε χρόνιο πρόβλημα με χρήσης ναρκωτικών και διεγερτικών ουσιών.

     Διεθνώς σχεδόν 750.000 συνάνθρωποί μας (ηλικίες 15-64 ετών) χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο από χρήση ναρκωτικών/διεγερτικών ουσιών που «δολοφονούν» ετησίως έναν σχεδόν διπλάσιο αριθμό συνανθρώπων μας που χάνουν τη ζωή τους από κοινό έγκλημα.

https://ourworldindata.org/illicit-drug-use  

     Το 2017 καταγράφηκαν 8.238 θάνατοι από ‘υπερβολική δόση’ (overdose) στην Ευρωπαϊκή Ένωση εκ των οποίων το 34% σημειώθηκαν στη Μεγάλη Βρετανία και το 13% στη Γερμανία, ποσοστά που εκπροσωπούν ένα στους δύο θανάτους στην Ε.Ε. Τον ίδιο χρόνο στις Η.Π.Α. καταγράφηκαν 70.237 θάνατοι σχετιζόμενοι με χρήση ναρκωτικών και διεγερτικών ουσιών.

https://www.emcdda.europa.eu/system/files/publications/11485/20193286_TD0319444ENN_PDF.pdf     

     Ελπίζω να μη παρεξηγηθεί η σημερινή μου επιλογή να προσεγγίσω και να δημοσιοποιήσω το συνεχιζόμενο καυτό θέμα της ναρκομανίας συνθέτοντας ένα ανώνυμο «ψυχογράφημα» για το θάνατο ενός νέου παιδιού.

     Ομολογώ ότι το κάνω πολύ συνειδητά καθώς μετά από μισό αιώνα εμπειριών με «χρήστες» ναρκωτικών και διεγερτικών και στις δύο όχθες του Ατλαντικού Ωκεανού εκτιμώ και κρίνω ότι έτσι θα αγγίξω χορδές ευαισθησίας που δυστυχώς τώρα πια και διαπιστωμένα  έχουν ατονήσει εδώ και πολλά χρόνια μέσα στην σύγχρονη «καταναλωτική κοινωνία» όπου ζούμε εμείς και τα παιδιά μας.

Και εάν το πνεύμα δεν είναι πρόθυμο;

                                                                                                Στα Blogs & Sites 22, 23 & 24 Αυγούστου, 2022 

     Οδεύει προς το τέλος το θερμό, αλλά όχι τόσο ανυπόφορα όπως το καυτό 2021, φετινό καλοκαίρι, στην Ελλάδα που για λίγες εβδομάδες φαίνεται να ξέχασε την τρόικα, ΣΥΓΝΩΜΗ τους Θεσμούς ήθελα να πω, την πανδημία και την ανέχεια που στέρησε σε άτομα και οικογένειες τις κλασικές «θερινές διακοπές» των 10 και 15 και 20 ημερών, αλλά δεν κατάφερε (ακόμη) να μας στερήσει τα θετικά του ελληνικού καλοκαιριού, τις ξένοιαστες μέρες, τα ζεστά βράδια, τις κάθε λογής εμπειρίες που θα αποκτήσουμε, τις χαρές και τις περιπέτειες που ελπίζουνε νέοι και νέες να γευθούνε.

     Σήμερα, όμως, καθώς σε λίγο μας αφήνει ο Αύγουστος, το θέμα μου φέρνει στην επιφάνεια της συνείδησής σας τους απόηχους προβληματισμών σε επίπεδο ανθρώπινων σχέσεων, προβληματισμών που ίσως οδηγήσουν αρκετούς στα γραφεία των ψυχολόγων και των κοινωνιολόγων σε αναζήτηση ανακούφισης, από πόνο ανθρώπινο, σε αναζήτηση απαντήσεων σε ερωτήματα και απορίες που χαρακώνουν φορές – φορές αρκετά βαθιά τον συναισθηματικό μας κόσμο.

     Μια τέτοια καλοκαιριάτικη περιπέτεια σε ελληνικό νησί θα σας διηγηθώ σήμερα αφού πρώτα ζητήσω την κατανόησή σας καθώς το περιεχόμενο δεν συνάδει με τα περιεχόμενα  άρθρων μου που έχουν φιλοξενηθεί εδώ τα τελευταία χρόνια.

     Δημοσιεύω το σημερινό κείμενο επικαλούμενος την ιδιότητα του Διδάκτωρα Κοινωνιολογίας-Ψυχολογίας και όχι του επίτιμου Καθηγητή Μάνατζμεν-Μάρκετινγκ του Πανεπιστημίου Durham, συνταξιούχου Καθηγητή Μάνατζμεντ, Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων και τέως Προέδρου του Τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας...

                                                    *****************************

     Ο ήλιος έκαιγε, πυρακτωμένη η άμμος, η γαλάζια θάλασσα ήρεμη, τα κορμιά, άνδρες, γυναίκες, παιδιά, ξαπλωμένα «ψήνονται» στην αναζήτηση της εφήμερης αλλαγής επιδερμικής ταυτότητας, στο ποθητό «μαύρισμα» του καλοκαιριού.

     Η αλλοδαπή τουρίστρια, ένα μπρούντζινο ζωντανό άγαλμα, με τα ξανθά μαλλιά να πέφτουν ανέμελα στους τορνευτούς ώμους, του έγνεψε…

Το πικρό «γιατί» μιας μαυροφορεμένης Ελληνίδας μάνας…

                                                                           

                                                                                               Στα Blogs & Sites 16, 17 & 18 Αυγούστου, 2022

     

Καλοκαίρι στην Ελλάδα!…

    Χυθήκαμε χαρούμενοι στους δρόμους, απειθάρχητοι, ανέμελοι οδηγοί στις εθνικές και επαρχιακές λεωφόρους και οδούς και «΄Οποιον πάρει ο Χάρος!…»

   Τί κρίμα, αλήθεια!

   Το πρόβλημα ΔΕΝ εντοπίζεται στις σταθερές συνιστώσες του ελληνικού καλοκαιριού που ξεχειλίζουν με θαλασσινή αλμύρα, αντανακλούν το πεντελικό λευκό και το ανεπανάληπτο στον πλανήτη γαλάζιο του ουρανού, ακτινοβολούν με κάθε εισπνοή την πρόκληση πόθου και πάθους για τον έρωτα και για τη ζωή!

    Δεν θα εγκλωβίσω τη σημερινή μου πίκρα στις ευπρόσδεκτες προκλήσεις του ελληνικού καλοκαιριού που για δυο χρόνια μας τις στέρησε η περιβόητη πλέον και καθόλου προσφιλής Κινεζικής προέλευσης πανδημία covid-19…

    Κάθε άλλο!…

     Αλλά να, συνεχίζουν να υπάρχουν οι εθνικές «καρμανιόλες» στον Μαλλιακό, στη Χαλκιδική, στην Κοζάνη, στην  εθνική Αθηνών-Πάτρας (τμήμα της περιβόητης ΠΑΘΕ που στην πορεία της ολοκλήρωσής της θύμιζε για πολλά χρόνια το κλασικό περιβόητο «γιοφύρι της Άρτας»), και τι δεν υπάρχει στην απαράμιλλα όμορφη σε φυσικές καλλονές και πολιτικό-οικονομικά απίστευτα δύσμοιρη Ελλάδα μας…

     Το υποσχέθηκα στην μαυροφορεμένη γυναίκα που στάθηκε απέναντί μου τις προάλλες και μου ζήτησε να της δώσω μια λογική απάντηση στο φαινομενικά απλό ερώτημά της ενός «γιατί» που τελικά αποδείχθηκε να είναι από τα πλέον αμείλικτα  «γιατί» που έχω αντιμετωπίσει εδώ και 50 χρόνια ακαδημαϊκής ενασχόλησης και επαγγελματικής ζωής ξεκινώντας από τη Μασσαχουσέττη και το Ρώντ Αϊλαντ, συνεχίζοντας στο Μόναχο και το Σάλτσμπουργκ μέχρι τη δικιά μας Θεσσαλονίκη και τη γηραιά Αλβιώνα τα τελευταία 10 χρόνια.

Σύντομη ερμηνευτικη προσέγγιση στη καλπάζουσα αντικοινωνική συμπεριφορά…

                                                                                                      Στα Blogs & Sites 8, 9 & 10 Αυγούστου, 2022

          

     Τα πολύ συχνά πλέον κρούσματα, οι περιπτώσεις εγκληματικότητας που ξεκινά από τους τσαντάκηδες για να καταλήξει σε ανθρωποκτονίες και περιλαμβάνει κλοπές, διαρρήξεις, ένοπλες ληστείες, βιασμούς, απαγωγές, καταχρήσεις σε τραπεζικά και άλλα ιδρύματα, αύξηση της ναρκομανίας, σεξουαλικά προβλήματα, δολοφονικές επιθέσεις εναντίον αστυνομικών, απαγωγές με απαίτηση λύτρων, δολοφονίες ανύποπτων πολιτών, αφαίρεση ζωής στη διαδικασία ένοπλων ληστειών, ενδοοικογενειακή βία, γυναικοκτονίες, αύξηση του αριθμού των παιδιών που εγκαταλείπουν το σπίτι τους, ως αδιάσειστα πλέον στοιχεία. την ύπαρξη σοβαρής κοινωνικής παθολογίας στην Πατρίδα μας.

     Πώς, όμως, ερμηνεύονται όλα αυτά τα φαινόμενα αντικοινωνικής συμπεριφοράς στην πάλαι ποτέ ειρηνική, ρομαντική, φιλική, ανθρώπινη «Ψωροκώσταινα», όπου υπήρχε εμφανέστατα και αδιαμφισβήτητα ο στοιχειώδης σεβασμός της προσωπικής ελευθερίας και αξιοπρέπειας ανάμεσα στους πολίτες, με την εξαίρεση μιας ελάχιστης μειονότητας ατόμων και ομάδων που εμπλεκόταν σε παραβατικότητα και αντικοινωνική συμπεριφορά;

     Δεν προτίθεμαι σήμερα να διεγείρω την ανησυχία των αγαπητών αναγνωστών και τη δημιουργία φοβικών συμπλεγμάτων, αλλά δεν μπορώ να αποφύγω τη δημοσιοποίηση των ανησυχιών που διακατέχουν πολλούς συναδέλφους των κοινωνικών επιστημών και μαζί τον υπογράφοντα αναφορικά με την αύξηση των εκρήξεων βίας και βίαιης συμπεριφοράς οι οποίες προέρχονται από αυξημένα επίπεδα θυμού και απογοήτευσης, αλλά και με την αύξηση της αντικοινωνικής συμπεριφοράς που σχετίζεται με την ανεργία και την ανέχεια που εδώ και μια ντουζίνα χρόνια καλπάζουν στην καθημαγμένη ελληνική οικονομία.

Θα «καταντήσει» η Ελλάδα «off-shore» της ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑΣ;

                                                                                                       Στα Blogs & Sites 1, 2 & 3 Αυγούστου, 2022

(Το συγκεκριμένο κοινωνιολογικά θέμα με απασχολεί εδώ και αρκετά χρόνια και τώρα με όσα ακούω και διαβάζω για την υπόθεση NOVARTIS, για δίκες που αναβάλλονται και καταδικασμένους που κυκλοφορούν ελεύθεροι αποφάσισα, και ελπίζω να μην παρεξηγηθώ, να καταθέσω την σημερινή μου, για κάποιους ίσως πολύ αιχμηρή, άποψη.)

           ************************************

     Ψάξτε σε έντυπες και ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες για δεδομένα που αφορούν ιστορία, πολιτισμό, κλίμα, φυσικές καλλονές, φιλότιμο, μπέσα και κιμπαριλίκι και εάν βρείτε μια άλλη χώρα και έναν Λαό που να ξεπερνά την Ελλάδα και τους Έλληνες, σας παρακαλώ να το κοινοποιήσετε!…

     Μη με κατηγορήσουν κάποιοι για Εθνοκεντρισμό!..

     Είμαι γιος προσφύγων, γεννημένος στην Κατερίνη από Πόντιο εκ Ρωσίας πατέρα και Θρακιώτισσα – Μικρασιάτισσα Σμυρνιά μητέρα και αφού αποφοίτησα από το Β΄ Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης ξενιτεύτηκα από τα 18 μου στην Νέα Υόρκη με υποτροφίες και δηλώνω δημοσίως ότι με διακατέχει πράγματι εντονότατος Εθνοκεντρισμός, που τον απέκτησα αρχικά ως φοιτητής και αργότερα ως καθηγητής σε Αμερική και Ευρώπη και τους προλαβαίνω!..

     Ψάξτε για «ξετσίπωτους» και ανεύθυνους πολιτικούς, καταχραστές εξουσίας, κακούς διαχειριστές του Εθνικού πλούτου σε Υπουργεία, και από δίπλα τους «κλέφτες παρατρεχάμενους» της Εξουσίας σε Πανεπιστήμια, Νοσοκομεία και ΔΕΚΟ, και θα βρείτε πολλούς σε άλλες χώρες του Πλανήτη μας οι οποίοι, όμως, κάποια στιγμή εντοπίζονται, δικάζονται και…ΤΙΜΩΡΟΥΝΤΑΙ!..

     Ψάξτε για «ξετσίπωτους» πολιτικούς και παρατρεχάμενους που υπερχρέωσαν οικονομικά και ευτέλισαν ηθικά τη χώρα που είχαν εκλεγεί να Κυβερνήσουν και ακόμη ΔΕΝ εντοπίστηκαν, αλλά αναζητούνται σε εναλλασσόμενες πράσινες, μπλε, πολύχρωμες Εξεταστικές Επιτροπές και φυσικά ακόμη ΔΕΝ τιμωρήθηκαν, αλλά μη βιαστείτε να ταξιδέψετε εκτός Ελλάδος…

     Ενταύθα, ή απλά εντός Ελληνικών συνόρων, θα βρείτε… μπόλικους!..