Στα Sites & Blogs 6, 7 & 8 Αυγούστου, 2024
Αφήνω για σήμερα στην άκρη τους γνωστούς μου Αριστοφανικούς ψυχό-κοινωνικό-πολιτικούς προβληματισμούς και αφιερώνω το πιπεράτο μου σε θέμα κοινωνικό-ψυχολογικού προβληματισμού που ελπίζω, φίλες και φίλοι αναγνώστες, να σας φανεί χρήσιμο.
Είναι, πραγματικά, καθοριστικός
ο ρόλος που τα συναισθήματά μας διαδραματίζουν στην διαμόρφωση και την εκδήλωση
συμπεριφοράς που στοχεύει στην ικανοποίηση αναγκών μας.
Η έλλειψη τροφής ή νερού
δημιουργεί αντίστοιχα το συναίσθημα της πείνας και της δίψας, η έλλειψη αγάπης
ή φίλων μας προξενεί το συναίσθημα της μοναξιάς ενώ απογοήτευση και χαρά συνοδεύουν,
αντίστοιχα, αποτυχίες και επιτυχίες μας.
Κάθε άτομο δέχεται εξωγενείς
πιέσεις ως συνεπακόλουθα της διαβίωσής του μέσα σε οργανωμένα ψυχοκοινωνικά
σύνολα, δηλαδή στο ίδιο με άλλα άτομα κοινωνικό σύστημα. Πολλές από τις
«εξωγενείς» πιέσεις που ασκούνται στο άτομο από την παιδική του ηλικία μέσα από
τις διαδικασίες της κοινωνικοποίησης μετουσιώνονται σε «ενδογενείς» πιέσεις,
δηλαδή οι αρχικά εξωγενείς προς το άτομο αξίες και ψυχοκοινωνικά δεδομένα και
πραγματικότητες ενσωματώνονται στην υποκειμενική του πραγματικότητα και
καθορίζουν τη συμπεριφορά και τα συναισθήματά του.
Τελικά εσωτερικευμένες αξίες έχουν τη δύναμη να αναστείλουν για το άτομο, λειτουργώντας απαγορευτικά, ακόμη και την ικανοποίηση θεμελιακών βιολογικών του αναγκών καθορίζοντας και αυτές ακόμα τις έννοιες της ευτυχίας και της δυστυχίας!..







