Αλλοτρίωση: Σύντομη ματιά στις 5 κυρίαρχες ερμηνείες

 

                                                                                        Στα Blogs & Sites 22, 23 &24 Ιουλίου, 2021

     

     Με αυξανόμενη ένταση νεολαίοι, μεσόκοποι και εμείς της τρίτης ηλικίας σε καθημερινές μας συζητήσεις αναφερόμαστε στον γνωστό όρο της «αλλοτρίωσης», κουνάμε τα κεφάλια μας σε ένδειξη έκπληξης με τη διαπίστωση με απογοήτευση και πικρία καθώς ενδόμυχα ή με τα λόγια μας αναρωτιόμαστε «πού πάμε;».

     Τι ακριβώς σημαίνει ο όρος αλλοτρίωση, ή αποξένωση, του ατόμου που ζει, λειτουργεί, εργάζεται και δημιουργεί ως μέλος μιας σύγχρονης τεχνολογικά αναπτυγμένης αστικό- βιομηχανικής κοινωνίας;

     Ερευνώντας προσεκτικά την πλούσια για το θέμα αυτό βιβλιογραφία των κοινωνικών επιστημών κάθε αντικειμενικός παρατηρητής θα μπορέσει να προσδιορίσει κυρίαρχα 5  ερμηνείες του όρου ‘αλλοτρίωση ή αποξένωση’.

    Συγκεκριμένα ο όρος μπορεί να σημαίνει «αποδυνάμωση», «έλλειψη νοημάτων», «έλλειψη αρχών ή ανομία», «απομόνωση ή μοναξιά» και τελικά «αποξένωση από τον ίδιο μας τον εαυτό».

Ελλάδα 2021: Ξανά...«Τσιράκια»;

 

                                                                                Στα Blogs & Sites 15, 16 & 17 Ιουλίου, 2021

Σε άλλες εποχές, στην ευλογημένη-ταλαιπωρημένη χώρα που λέγεται Ελλάδα:

κάποια παιδιά πήγαιναν στο γυμνάσιο για να τελειώσουν μετά από 6 χρόνια και με εκείνο το απολυτήριο μπορούσαν να προσληφθούν σε Τράπεζες, σε Επιχειρήσεις και στο Δημόσιο,

κάποια παιδιά πήγαιναν σε τεχνικές σχολές που προϋπήρχαν των ΚΑΤΕ (μετά ΚΑΤΕΕ) για να μαθητεύσουν και να αποκτήσουν τεχνικές δεξιότητες που τους επέτρεπαν να ενταχθούν στις παραγωγικές διαδικασίες,

κάποια άλλα παιδιά ΔΕΝ πήγαιναν στο γυμνάσιο ούτε σε τεχνική σχολή αλλά θήτευαν κοντά σε έναν μάστορα για να μάθουν μια τέχνη για να μπορέσουν να βγούνε στη βιοπάλη και να κερδίσουν το ψωμί τους…

Αυτά τα συγκεκριμένα παιδιά, τα οποία τότε τα αποκαλούσανε «τσιράκια», περίμεναν με αγωνία και λαχτάρα το βράδυ του κάθε Σαββάτου για να εισπράξουν το «χαρτζιλίκι» τους που βοηθούσε την οικογένεια εφόσον το αφεντικό, ο μάστορας, είχε κάνει εισπράξεις και είχε…κέφια.

Πριν επτά δεκαετίες έξι μέρες πηγαίναμε στα  τότε Γυμνάσια και στις Τεχνικές Σχολές και έξι μέρες δούλευαν τα τσιράκια δίπλα στον μαραγκό, τον τσαγκάρη, τον τενεκετζή, τον υδραυλικό, τον μπογιατζή…

Εκείνες τις εποχές μόνο μια χούφτα παιδιών πήγαιναν σε Πανεπιστήμια και αργότερα σε ΤΕΙ (μετά ΑΤΕΙ) που τώρα ενσωματώθηκαν στα Πανεπιστήμια.

Ελάτε να κάνουμε το «ψυχογράφημα» της σφυρίχτρας!…

                                             

                                                                                     Στα Blogs & Sites 9, 10 & 11 Ιουλίου, 2021

   

Με αφορμή το καθυστερημένο εξαιτίας της πανδημίας «Euro-2020» που κλείνι την ερχόμενη Κυριακή φιλοξενήθηκαν εδώ στο αγαπημένο blog Aπόψεις μου ποδοσφαιρικού περιεχομένου με τίτλους:

Το «σύνδρομο» του προπονητή,

Στο γήπεδο τι προέχει; Πειθαρχία ή πρωτοβουλία και

Καθώς εξελίσσεται το  Euro-2020, «Καλός παίκτης, αλλά...»

Ποδοσφαιρκό πέναλτυ: σαν αναίμακτη «Μονομαχία στο Ελ-Πάσο...»

Επανέρχομαι σήμερα με μία ακόμη Άποψη ποδοσφαιρικού περιεχομένου, την πέμπτη και  τελευταία, καθώς την ερχόμενη Κυριακή 11 Ιουλίου 2021 θα συγκρουσθούν στο Wembley η Αγγλία και η Ιταλία στον τελικό που θα παρακολουθήσουν εκατοντάδες εκατομμύρια τηλεθεατές σε όλο τον κόσμο ...

                                  *********************************

Όπως και αν το δούμε το θέμα, από όποια οπτική γωνία και αν το προσεγγίσουμε, θα διαπιστώσουμε, καλόπιστοι και κακόπιστοι μαζί, ότι ο διαιτητής κατέχει την αδιαμφισβήτητη θέση, τον ρόλο του απόλυτου κριτή ή «δικαστή» καθώς η σφυρίχτρα του, συνεπικουρουμένη και από τη δυνατότητα της προφορικής παρατήρησης ή ακόμη και από τη θεαματική εξαγωγή από το τσεπάκι της κίτρινης ή, αλίμονο για παίκτη και ομάδα, της κόκκινης κάρτας αποτελούν μέσα ελέγχου και τιμωρίας της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς των 22 παικτών στο γήπεδο αλλά και των παραγόντων και των φιλάθλων που παρακολουθούν τον αγώνα.

Ποδοσφαιρκό πέναλτυ: Σαν αναίμακτη «Μονομαχία στο Ελ-Πάσο...»

 

                                                                                        Στα Blogs & Sites 5, 6 & 7 Ιουλίου, 2021

Θυμηθείτε για λίγο όσοι το είδατε, έτσι νοερά, το γνωστό σενάριο του φιλμ που αναφέρω στον τίτλο μου...

Ο καλός σερίφης (που κάποτε, λένε, ήταν πολύ "κακός" ώσπου άλλαξε πλευρές και αποφάσισε να υπηρετήσει πιστά τον Νόμο) και απέναντί του ο "κακός" κάου-μπόϋ (που κάποτε, λένε, ήταν καλός αλλά του ήρθαν του ανθρώπου απανωτές αναποδιές και άλλαξε πλευρές απέναντι στο Νόμο...)

Ενεννήντα λεπτά έργου, ατέλειωτη η αγωνία, φοβερές οι εναλλαγές φάσεων, δεκάδες οι κομπάρσοι ως πολίτες γύρω τους «αντιμέτωποι» ο καλός σερίφης και ο κακός κάου-μπόυ...

Στέκεται αγέρωχος ο πρώτος, ανιχνεύει με το το βλέμα τους πολίτες γύρω του, απέναντι πονηρά στημένος με ελαφρρά γυρτό το» κορμί ο άλλος χαϊδεύει τα δυό εξάσφαιρα του...

Ακούγονται οι εκπυρσοκροτήσεις και... «Πρόκριση!»

«Πρόκριση;»

Δύσκολοι καιροί οικονομικά, κολλημένα εκατομμύρια μάτια στις τηλεοράσεις (ήταν ήδη μετρημένα τα θερινά σινεμά, μας τα στέρησε η πανδημία και λιγόστεψαν σαν τις αλάνες όπου κάποτε παίζαμε κλωτσοσκούφι) αλλά όχι και «Πρόκριση» στο κλασικό καουμπόϊκο «Μονομαχία στο Ελ Πάσο!..»

Ίσως σκεφθείτε καλοπροαίρετα, έ, άνθρωπος είναι και ο συγγραφέας αυτού του άρθρου, αφόρητος αυτές τις μέρε ο ξαφνικός καύσωνας, κάπου τα μπέρδεψε τα πράγματα!..

Τηλεοπτικός φακός , ραδιοφωνικό μικρόφωνο, πρωτοσέλιδα και «τσίπα»

 

                                                                                      Στα Blogs & Sites 1, 2 & 3 Ιουλίου, 2021

          

     Τις τελευταίες δεκαετίες υπήρξα ένας από τους πανεπιστημιακούς που εμφανιζόταν πολύ συχνά στα ραδιοτηλεοπτικά «παράθυρα και μπαλκόνια».

     Εδώ και αρκετά χρόνια, μετά την επίσκεψη (μάλλον τη μόνιμη εγκατάσταση) της τρόικα (τώρα πια τη λέμε «θεσμοί») στην Πατρίδα μας αποφάσισα να απέχω από τα ραδιοτηλεοπτικά δρώμενα και να μην αρθρογραφώ σε εφημερίδες που μετρουν τις κυκλοφορίες τους στα δάχτυλα του ενός χεριού συν 3 μηδενικά,  συνειδητοποιώντας ότι η συμμετοχή μου έδινε ‘άλλοθι’ σε παρουσιαστές και προγράμματα την ώρα που η Ελλάδα βυθιζόταν γοργά στο δράμα της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής απαξίωσης και του μηδενισμού κλασικών Αξιών και Αρχών που ήταν τα γνωρίσματα του Λαού μας.

       Μη με ψάχνετε πλέον στα Ελληνικά ραδιοτηλεοπτικά παράθυρα και μπαλκόνια αλλά μη σκεφθείτε ότι «εγκατέλειψα τα γήινα!»…

     Συνεχίζω, φίλες και φίλοι, «να επικοινωνώ και να υπάρχω» στα ελληνικά blogs & sites…

      Εάν, λοιπόν, νομίζετε ότι επειδή υπήρξα ένα από τα πρόσωπα που πολύ συχνά  φιλοξενήθηκαν στα ραδιοτηλεοπτικά παράθυρα-μπαλκόνια και «σαλόνια» εφημερίδων ΔΕΝ έχω το ΔΙΚΑΙΩΜΑ να κρίνω καλόπιστα TV, ραδιόφωνο και εφημερίδες παρακαλώ κάντε ΣΤΟΠ εδώ!

      Εάν, μάλιστα, σας διακρίνει η τάση να υποβαθμίζετε τα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικού Εκμαυλισμού) και την τηλεοπτική εικόνα ιδιαίτερα ως παιδαγωγικό εργαλείο, και ΑΙΧΜΗ του Δόρατος της ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ, τότε σας ΙΚΕΤΕΥΩ, κάνετε ΣΤΟΠ εδώ!..

     Η ουσία το περιεχόμενο και ο «λόγος» όχι μόνο στην ελληνική αλλά στην παγκοσμιοποιημένη πλέον «τηλεοπτική δημοκρατία» δίνουν τη θέση τους στο περίβλημα, στο επιδερμικό, στην εικόνα.

Καθώς εξελίσσεται το «EURO-2020»: «Καλός παίκτης, αλλά…»

                                                                                    

                                                                                          Στα Blogs & Sites 28, 29 & 39 Ιουνίου, 2021

    

     Εξελίσσεται ήδη η φάση των 16 που θα αναδείξει τους 8 του καθυστερημένου εξαιτίας της πανδημίας “UEFA-Euro-2020” και η αυλαία θα «πέσει» την Κυριακή 11 Ιουλίου στον τελικό που προγραμματίστηκε για το Βρετανικό Wembley Stadium αλλά αυτό αρχίζει να μην φαίνεται οριστικό...

      Έτσι η σημερινή μου «άποψη», που φιλοξενείται κάθε εβδομάδα στα αγαπημένα  blogs & sites, επικεντρώνεται και πάλι στα «ποδοσφαιρικά δρώμενα»…Ομολογώ, ξεκινώντας, ότι ο τίτλος μου σήμερα είναι σκόπιμα παραπλανητικός!..

     Αυτό όχι μόνο επειδή περιέχει το καθοριστικό «αλλά» (αυτά τα 4 γράμματα δρουν πάντοτε ανασταλτικά στην κάθε λογής θετική διαπίστωση), αλλά ακριβώς επειδή η πρώτη  λέξη του τίτλου μου, το επίθετο «καλός», δείχνει μια ταύτιση απόψεων και κρίσεων, καθώς προϋποθέτει μια γενικότερα αποδεκτή αξιολόγηση.

     Πριν προχωρήσω, λοιπόν, στην επίμαχη ψυχό-κοινωνιολογική ανάλυση των παραγόντων εκείνων που στη καταληκτική, στην συνθετική τους ολότητά συνιστούν το ανασταλτικό «αλλά», αξίζει τον κόπο να ρίξουμε μια ματιά πρώτα στο προβληματικό επίθετο… «καλός».

     Οι φίλαθλοι, οι αθλητικοί συντάκτες, οι παράγοντες και μαζί οι ίδιοι οι παίκτες έχουν τις δικές τους απόψεις, τον δικό τους ορισμό, τα δικά τους πλαίσια αναφοράς που τους οδηγούν στην καταληκτική διαπίστωση ότι ένας συγκεκριμένος παίκτης είναι ή δεν είναι… «καλός».

Ψυχοκοινωνικές ερμηνείες της διόγκωσης της αντικοινωνικής συμπεριφοράς…

                                                                                            Στα Blogs & Sites 25, 26 & 27 Ιουνίου, 2021

     

     Δολοφονικές επιθέσεις εναντίον αστυνομικών, απαγωγές με απαίτηση λύτρων, δολοφονίες ανύποπτων πολιτών, αφαίρεση ζωής στη διαδικασία ένοπλων ληστειών!

Τα πολύ συχνά πλέον κρούσματα, οι περιπτώσεις εγκληματικότητας που ξεκινά από τους τσαντάκηδες για να καταλήξει σε ανθρωποκτονίες και περιλαμβάνει κλοπές, διαρρήξεις, ένοπλες ληστείες, βιασμούς, απαγωγές, καταχρήσεις σε τραπεζικά και άλλα ιδρύματα, αύξηση της ναρκομανίας, σεξουαλικά προβλήματα, χουλιγκανισμό στα γήπεδα, αύξηση των διαζυγίων, αύξηση του αριθμού των παιδιών που εγκαταλείπουν το σπίτι τους τεκμηριώνουν την ύπαρξη κοινωνικής παθολογίας στην πατρίδα μας.

Πώς, όμως, ερμηνεύονται όλα αυτά τα φαινόμενα αντικοινωνικής συμπεριφοράς στην πάλαι ποτέ ειρηνική, ρομαντική, φιλική, ανθρώπινη «Ψωροκώσταινα», όπου υπήρχε εμφανέστατα και αδιαμφισβήτητα ο στοιχειώδης σεβασμός της προσωπικής ελευθερίας και αξιοπρέπειας ανάμεσα στους πολίτες, με την εξαίρεση μιας ελάχιστης μειονότητας που εμπλεκόταν σε παραβατικότητα και αντικοινωνική συμπεριφορά;

Δεν προτίθεμαι με την σημερινή μου ΑΠΟΨΗ που φιλοξενεί σήμερα το αγαπημένο σας Blog να διεγείρω την κοινή γνώμη, η οποία ελιναι ήδη αναστατωμένη με τη δημιουργία φοβικών συμπλεγμάτων, αλλά δεν μπορώ να αποφύγω τη δημοσιοποίηση των ανησυχιών που διακατέχουν εμένα και πολλούς άλλους συναδέλφους των κοινωνικών επιστημών αναφορικά με την αύξηση των εκρήξεων βίας και βίαιης συμπεριφοράς οι οποίες προέρχονται από αυξημένα επίπεδα θυμού και απογοήτευσης, αλλά και με την αύξηση της αντικοινωνικής συμπεριφοράς που θα σχετίζεται στο άμεσο μέλλον με την ανεργία και την ανέχεια που εδώ και επτά χρόνια καλπάζουν στην καθημαγμένη ελληνική οικονομία.

Οι ανησυχίες μου εντείνονται ακόμη περισσότερο από την απλή διαπίστωση ότι, ενώ βρίσκονται μπροστά μας όλες οι γενεσιουργές αιτίες για διόγκωση των διαδηλώσεων οργής και αγανάκτησης από τους πολίτες και τη διαπιστωμένη αύξηση περιστατικών αντικοινωνικής συμπεριφοράς, ΔΕΝ υπάρχει πρόγραμμα διαχείρισης της κοινωνικής κρίσης (που βασίζεται στην οικονομική κρίση) το οποίο λογικά ΑΠΑΙΤΕΙ τη συνεργασία ΟΛΩΝ των πολιτικών κομμάτων και όλων των κεντρικών φορέων των παραγωγικών τάξεων με συμμετοχή των εργοδοτικών φορέων!

Προφανώς ανόητα ιδιοτελή θέματα πολιτικού και οικονομικού κόστους ή ωφέλειας οδηγούν σε αδράνεια τις δυνάμεις του τόπου που ΟΦΕΙΛΟΥΝ αντικειμενικά και με αγάπη να σκύψουν πάνω από το πρόβλημα λειτουργώντας Ιπποκρατικά και όχι…ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΑ!

Στο γήπεδο, τι προέχει; Πειθαρχία ή πρωτοβουλία;

                                                                                   

                                                                                  Στα Blogs & Sites 21, 22, 23 & 24 Ιουνίου, 2021

  

     Τις τελευταίες μέρες απολαμβάνουμε τους αγώνες ποδοσφαίρου «Euro-2020» που μας στέρησε η πανδημία. Βλέπουμε συναρπαστικό ποδόσφαιρο σε επίπεδο Εθνικών Ομάδων,  βιώσαμε και θα δούμε και πολλές άλλες ατομικές προσπάθειες κορυφαίων παικτών και  θα χειροκροτήσουμε τις συλλογικές προσπάθειες εκπληκτικών ομάδων, παραμερίζοντας την πικρία ότι λείπει η δική μας Εθνική Ομάδα.

     Είδαμε και θα βιώσουμε εκπλήξεις που δημιουργήθηκαν καθώς οι παίκτες πειθάρχησαν στο «εμείς» και προσπάθειες που χάθηκαν επειδή επικράτησε το ΕΓΩ!..

     Στο γήπεδο, τελικά, τι προέχει, πειθαρχία ή πρωτοβουλία;

     Να ένα δίλημμα κάθε παίκτη, κάθε προπονητή σε κάθε λεπτό του αγώνα σε κάθε ανοικτό ή κλειστό γήπεδο ποδοσφαίρου, μπάσκετ ή βόλεϊ και κάθε άλλου ομαδικού σπορ…

     Δίλημμα; Λάθος!...

     Όσο και αν σοκάρει η διαπίστωσή μου πιστεύω ότι ουσιαστικά δεν υπάρχει τέτοιο δίλημμα, ότι βασικά πρόκειται για την παρανόηση της πραγματικότητας που θεμελιώνεται στη συχνή επανάληψή της. Μοιάζει δηλαδή με τη θέση του αρχαίου μας φιλοσόφου Ηράκλειτου ότι εάν επαναλάβεις αρκετές φορές κάποιο ψέμα, στο τέλος πες, πες, πες θα το δεχτείς και συ ο ίδιος ως αλήθεια!...

     Πειθαρχία, λοιπόν;

Το «σύνδρομο» του προπονητή!…

                                                                                      

                                                                                  Στα Blogs & Sites 17 & 18 Ιουνίου, 2021   

     

     Σε δυναμική εξέλιξη το Euro-2020 και με αφορμή τα πολλά τηλεοπτικά «ζουμ» στα πρόσωπα των προπονητών των 24 Εθνικών ομάδων που συμμετέχουν αφιερώνω τη σημερινή μου άποψη στα αγαπημένα Blogs & Sites στους προπονητές και τον ρόλο τους.

    Θα ξεκινήσω με ένα γνωστό διεθνώς ποδοσφαιρικό ανέκδοτο.

    Λίγο πριν από τον σημαντικό αγώνα της ομάδας που διεκδικεί τον τίτλο από το «φαβορί» των τριών τελευταίων ετών ο τεχνικός ηγέτης της ομάδας – έκπληξης της χρονιάς δίνει στους παίκτες του, με περισσή μυστικότητα, από ένα άσπρο χαπάκι σχετικά μεγάλου μεγέθους.

     Έκπληκτος ο νεαρός αθλητικογράφος που αντιλαμβάνεται τη μυστική κίνηση πλησιάζει τον προπονητή, με τον οποίο τον συνδέει και μια αίσθηση οικειότητας, και του ζητά σχεδόν επιτακτικά να του εξηγήσει:

     «Τι ακριβώς είναι αυτά τα χάπια, ΝΤΟΠΑ;»...

     «Α, μπα, είναι αθώα χάπια συμπυκνωμένης ζάχαρης» του εξηγεί με εμφανέστατη ειλικρίνεια ο προπονητής.

     «Και τι καλό μπορεί να κάνει σε αυτούς τους ώριμους, γυμνασμένους αθλητές ένα χαπάκι συμπυκνωμένης ζάχαρης;» ρωτά ο νεαρός δημοσιογράφος.

     «Τίποτε απολύτως» του απαντά ο προπονητής και συνεχίζει «αλλά οι παίκτες μου πιστεύουν ότι τους βοηθά και έτσι παίζουν…καλύτερα!».

Καρκινοπαθείς: τα πράγματα χειροτέρεψαν εξαιτίας της πανδημίας…

 

                                                                               Στα Blogs & Sites 14, 15 & 16 Ιουνίου, 2021

                                               

      Έχασε τη μάχη με τον καρκίνο ακόμη ένας φίλος και μετά μία φίλη! Δεν φαίνεται να  έχει σταματημό το «θέρισμα» από την «επάρατο» που πολύ φοβάμαι ότι θα σημειώσει έξαρση εξαιτίας της πανδημίας με θεραπείες που ΔΕΝ έγιναν και διαγνωστικά τεστ και επεμβάσεις που αναβλήθηκαν …

     Επειδή πολλοί συμπατριώτες μας διανύουν το ‘τελικό στάδιο’ καρκίνου και οι συγγενείς  τους βρίσκονται σε απόγνωση καταθέτω σήμερα στα φιλικά blogs ένα κείμενο ελπίζοντας να φανεί χρήσιμο σε οικογένειες που βιώνουν το πρόβλημα.

     Ξεκινώ με την πικρή διαπίστωση ότι καμιά κοινωνία δεν προετοιμάζει τα άτομα για τις ψυχοκοινωνικές διαστάσεις του τραγικού ρόλου του καρκινοπαθούς τελικού σταδίου μολονότι μέσα στις επόμενες δεκαετίες 20-25% Ελλήνων και άλλων Ευρωπαίων θα χάσουμε τη ζωή μας από κάποια ανίατη μορφή καρκίνου.

     Σε μια σχηματική παράσταση καρκινοπαθών τελικού σταδίου, συγγενών τους και μελών του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού βλέπουμε ότι:

– στο κέντρο ομόκεντρων κύκλων βρίσκεται το άτομο, στην περιφέρεια βρίσκονται, ανάλογα με το βαθμό συγγένειας και το βαθμό «ταύτισης» οι συγγενείς και,

– στην ίδια βιωματική θέση με τον καρκινοπαθή, σε μια άλλη σειρά ομόκεντρων κύκλων, βρίσκονται  μέλη του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού  που φροντίζουν το άτομο.

     Συγγενείς και ιατρονοσηλευτικό προσωπικό καθημερινά επιστρατεύουν ψυχολογικούς  μηχανισμούς «άμυνας του εγώ»  για τη δική τους ομαλή επιβίωση και διατήρηση ψυχικής ισορροπίας όπως κάνουν και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας στήριξης των ασθενών.

     Ερευνητικές προσπάθειες έχουν αναδείξει το γεγονός ότι το ίδιο το άτομο από την στιγμή που θα πληροφορηθεί ή θα διαισθανθεί ότι βρίσκεται στο τελικό στάδιο ενός καρκίνου βιώνει τρία επίπεδα συναισθηματικών αντιδράσεων: